|
Zelden zulke stomende concerten meegemaakt als de laatste twee Pukkelpoppassages van !!! (u spreekt het uit zoals u wilt, zolang het maar drie keer om dezelfde klank gaat. Wilt u in de pas lopen, dan zegt u "chk chk chk"). Met het uitstekende nieuwe Myth Takes onder de arm zal de discopunkgroep ongetwijfeld ook op Domino het zweet van het plafond doen druipen.
 Samen met LCD Soundsystem en The Rapture maken !!! deel uit van The Cowbell-Brigade: (blanke) rockgroepen die creatief aan de slag gingen met de zweterige erfenis van Liquid Liquid, Gang Of Four en P.I.L.. Wat deze bende van de twee andere echter onderscheidt, is dat zij duizend maal meer funky zijn. Ook brother James Brown mag immers bij de invloeden geschaard worden, een die ze delen met The Red Hot Chili Peppers voor wie ze afgelopen jaar openden in de Wembley Arena. Nic Offer (zang/dans): "Eigenlijk hebben we een zelfde achtergrond als de Peppers: we zijn allebei blanke groepen die funky muziek maken, alleen komen we ergens helemaal anders uit dan zij. Wij eindigden veel meer in een dancehokje — toch zeker in Europa — terwijl zij een echte rockband bleven. Ik veronderstel dat het komt omdat zij niet echt van disco houden, terwijl wij net gasten zijn die heel erg van dat genre houden." "Die optredens in hun voorprogramma waren heel leerrijk. Je ondervindt dat je alles groot en effectief moet maken: als je je muziek zo’n grote ruimte in schiet, kun je het je niet permitteren om het publiek maar een beetje te raken, you have to hit it full on." goddeau: Voor de opnames van Myth Takes gingen jullie samenhokken in een huis in Nashville, ver weg van waar jullie wonen. Een manier om een gang-mentaliteit te bekomen in de groep? Offer: "Die hoeven we niet te creëren, we hebben die (lachje), maar het is goed om samen te zijn zonder afleidingen. Normaal ontmoeten we elkaar altijd in Sacramento of New York omdat groepsleden in een van die plaatsen wonen, nu verkozen we ergens compleet anders op te nemen. Zo zaten we afgeschermd van onze vrienden en waren we op elkaar aangewezen." goddeau: Wat voor plaat hadden jullie voor ogen toen jullie daar introkken? Offer: "We wilden een plaat die veel meer live klonk dan Louden Up Now. Dat hebben wel al met elke plaat opnieuw geprobeerd, maar zeker nu: heel dat discopunkgenre was nogal beperkend geworden, en we wilden het opener houden dan dat. En we wilden zeker ook de fouten van de vorige plaat rechtzetten. Als ik naar die vorige plaat luister, zie ik wel wat het had moéten zijn maar wat het net niet is. Dat is jammer, ik wilde dat mijn teksten deze keer iets minder in your face zouden zijn en meer ambigue en persoonlijk. De luisteraar moest er zowel zichzelf als mij in kunnen herkennen. Door ons geluid zo rijker te maken en beter te focussen konden we onze ideeën beter realiseren." goddeau: Myth Takes is dus de definitieve plaat? Of staan er weer dingen op die je anders had moeten doen? Offer: "Wat de tekortkomingen van deze plaat zijn, moet nog blijken, maar op dit moment voelt hij veel meer als een klassieker aan. Eigenlijk hebben we de songs voor deze plaat vier keer geschreven. Eerst schreven we ze in het repetitiehok, vervolgens kregen ze een tweede versie toen we ze live begonnen te spelen, bij het opnameproces veranderden ze opnieuw helemaal en daarna moesten we ze opnieuw leren spelen voor de tour." goddeau: De band wilde dat je teksten ernstiger werden, las ik. Offer: (lacht) "Het probleem is dat we in de band weinig ernstig praten, het is één en al gegrap. Maar als het album dan een titel moet krijgen, reageren ze plots dat dit of dat niet kan omdat het een grap is. We discussiëren nu eenmaal niet veel over politiek." goddeau: Je zingt dus maar over politiek omdat de band niet wilt… Offer: "… dat ik over scheten zing. Begrijpelijk ook (lacht). Ze hoefden inderdaad niet nog eens een "ShitScheisseMerde". Martin vroeg me vooraf mijn teksten en ik heb hem "All My Heroes Are Weirdos" gegeven. Blijkbaar was hij tevreden want hij vroeg er verder niet meer naar."
4 april 2007 |
|