Tom Pintens :: ''De volgende keer prop ik een Bulgaars orkest in mijn keldertje''

Eén man, twee fantastische platen. Niet alleen is hij weer mee bepalend voor de nieuwe Zita Swoon (weldra veel meer daarover), Tom Pintens heeft onze moedertaal eveneens een knoert van een aangename verrassing bezorgd. Elf mooie liedjes die even vernuftig als spontaan, even nonchalant als diepgaand klinken, verrijkt met elf mooie teksten. Tom Pintens ontpopt zich tot de Tia Hellebaut van het Nederlandstalige lied: gezwind over de lat gesprongen.

goddeau: Vanwaar die behoefte om een volledig Nederlandstalige plaat te maken?
Tom Pintens: "Eigenlijk heb ik daar niet lang over moeten nadenken. Of beter gezegd: misschien heb ik er eerst heel lang over nagedacht en achteraf rap beslist dat ik een plaat in het Nederlands zou maken. Ik had echt geen concept voor ogen. Op zich wou ik een nieuwe plaat met 2000 Monkeys maken, maar ik had nog wat stukjes tekst in het Nederlands in de schuif liggen en ik dacht: "waarom niet?". Ik voelde dat ik als schrijver ondertussen voldoende bagage had. Ik heb al veel dingen geproducet en geschreven en voelde me er eindelijk klaar voor. Maar die Nederlandstalige teksten schrijven ging me toch minder vlot af dan ik had gedacht."

goddeau: Dus sprong je eega, Ellen Schoenaerts, bij.
Pintens: "En dat was nodig. Zoals ik zei, ik had wel plannen om nog eens iets solo te doen, en het liefst in het Nederlands. In februari van vorig jaar zat ik samen met Kurt Overberg van de AB. We spraken af dat we gewoon een optreden aan het einde van de zomer zouden vastleggen maar drie weken voor de deadline zag ik het echt niet goed komen; ik kreeg er geen lijn in. Ellen is dan zelf beginnen te schrijven. Ze kon eigenlijk van nul beginnen, ik had toch niks écht bruikbaars. Ik heb haar haar goesting laten doen."

goddeau: En dat mondde, eerlijk gezegd, uit in mooie, verhalende teksten.
Pintens: "Verhalende teksten, inderdaad. Ze zijn geschreven in de derde persoon, en dat is een cadeau voor mij. Het zou raar zijn als ze de teksten in de ik-persoon had geschreven. Eigenlijk zou ik haar zelf eens moeten vragen of ze dat schrijven in de derde persoon bewust doet. Het groeide allemaal heel natuurlijk: ik speelde de melodie, zong de zanglijn voor, zij schreef de streepjes op voor de lettergrepen en trok naar boven om te schrijven. Dat ging heel snel, en op een paar details na heb ik eigenlijk weinig aan de teksten veranderd."

goddeau: Die manier van werken lijkt me ook aangewezen om een oud en dooddoend zeer in de Nederlandstalige muziek te vermijden: woordspelingen die alle inhoud uit teksten kunnen wegzuigen.
Pintens: "Ik moet toegeven: mocht ik alle teksten geschreven hebben, dan zou ik die neiging veel meer hebben, en ik zou het niet eens merken. Ik heb twee teksten geschreven: de single "Al die Tijd", en "Wijzer". Voor dat eerste nummer achtte ik een paar zinnen voldoende, daar mocht het eens wat absurder zijn. "Wijzer" heb ik eigenlijk ook zeer snel geschreven, het gaat gewoon over een bepaalde dag in mijn leven, hoe die eruit zag voor mijn prille vaderschap."

goddeau: Omdat het allemaal zo natuurlijk klinkt, was ik bij het vierde nummer eigenlijk al vergeten dat dit überhaupt een Nederlandstalige plaat is.
Pintens: "Wel, tof dat je dat zegt. Zo’n plaat is natuurlijk veel confronterender. Mijn ouders letten bijvoorbeeld veel meer op de tekst dan wanneer ze naar een Engelstalige plaat luisteren. Daar luisteren ze, zoals zovelen, vooral naar de melodie. Nu merkten ze ook dingen op over de teksten, dat voelde wel raar aan. Ze vonden het in elk geval tof, net als veel van mijn lieftallige collega’s."

goddeau: Geef je jezelf nog meer bloot op deze plaat dan op je ander werk?
Pintens: "Ik geef me zéker meer bloot. Bovendien heb ik mijn stem ook nog nooit zo naar voren gemixt als op deze plaat. In het Engels durfde ik tijdens het mixen wel eens de gitaar de stem laten overvleugelen om iets te verdoezelen of zo, maar hier voelde ik vreemd genoeg nooit die behoefte."

goddeau: Eigenlijk was dit toch een aangekondigd huwelijk, niet? Je hebt samen met Luc De Vos al songs geschreven voor het stuk "Kaatje is Verdronken" van Tom Van Dyck, en je was al peter van de groep Noppes op de Nekka-wedstrijd voor jong Nederlandstalig talent…
Pintens: "Inderdaad, en er was zelfs nog meer. Zo heb ik mee gesleuteld aan enkele songs van Stefaan Van Brabandt (acteur, u kent hem onder andere als de man die de wereldliteratuur samenvatte in een minuut in het boekenprogramma "Alles Uit De Kast", phn), daar heb ik veel plezier mee gehad. Bovendien heb ik ook enkele gastcolleges gegeven aan Studio Herman Teirlinck; Nederlandstalige muziek leeft daar meer dan in mijn milieu. Maar ik ben al bij al niet meer dan toevallig in onze eigen taal gerold."