Death Vessel + Krakow + Low + Whip, 30 april 2007, AB Box en Club

De Now series van de AB trok vroeger nog onder een specifieke vlag door het muzieklandschap maar laat die nutteloze genretoevoeging tegenwoordig achterwege. Het concept blijft evenwel gelijk: een grote naam gekoppeld aan enkele kleintjes die in eenzelfde vijver rondzwemmen.

Wanneer de Amerikaan Joel Thibodeau de Box betreedt, is die nauwelijks halfgevuld. Onder de naam Death Vessel heeft Thibodeau net zijn eerste plaat met klassieke countryriedels (Stay Close) uitgebracht. Live valt hij vooral op door zijn gitaarspel én door zijn falsetstem, die grondig verschilt van zijn lagere spreekstem. Thibodeau zingt namelijk zo hoog dat menig concertganger zich tijdens de eerste nummers afvraagt of hier nu een man dan wel een vrouw op het podium staat.

Als tweede groep treedt het Limburgse Krakow aan, die eveneens net zijn debuut As The Heart Is uitheeft. De slowcore overgoten met een americana-sausje laat de Club vollopen en in een diepe stilte baden. De verstilde nummers van de groep raken het publiek duidelijk. Krakow is eigenlijk de Club al ontgroeid en dat met nog maar één album onder de arm.

Publiekstrekker deze maal is het slowcoregezelschap Low, dat onlangs Drums And Guns uitbracht en nu met de plaat tourt. Het trio stond tijdens Music In Mind nog geprogrammeerd in Brugge en brengt deze avond nagenoeg dezelfde set. En dus komen vooral de nummers uit de laatste plaat aan bod en slechts een enkel oudje ("Silver Rider"), al krijgt het publiek in de bissen toch nog "(That’s How You Sing) Amazing Grace" en "Canada" voorgeschoteld.

In Brugge waren de songs duidelijk nog niet gekend bij het publiek en heerste er een zekere onwennigheid. Nu het album al even uit is, weerklinkt er dan ook sneller herkenningsapplaus en lijkt de groep er meer zin in te hebben. Dat het nieuwe album toch niet de impact heeft van de oudere nummers, is te merken aan de reacties van het publiek wanneer "Sunflower" ingezet wordt.

In vergelijking met zijn passage in Brugge is de groep overigens op het absurde af zwijgzaam, tijdens de bisnummers verklaart Sparhawk hoezeer zijn hart elke keer vervuld is van woorden die er maar niet uitkomen zodra hij in België is. Zodra hij echter een boompje wil opzetten over de geneugten van softdrugs en de nabijheid van Nederland maakt vrouwlief (Mimi) Parker er met niet te misverstane tekenen een einde aan. Even dreigt er op het podium een echtelijke ruzie te staan. Ook dat is rock-’n-roll.

Timesbold-frontman Whip brengt op tijd en stond nieuw solowerk uit en krijgt deze avond in de Club de kans om zijn nieuw album Blues For Losers voor te stellen. Tijdens zijn vorige passage in het Stuk (Leuven) wist hij een volle zaal stil te krijgen met niet meer dan zijn gitaar, zingende zaag en stem. Deze maal heeft hij twee kompanen meegebracht en wordt het instrumentarium uitgebreid met banjo, slide-gitaar en keyboards. Het spaarzame gebruik van de verschillende instrumenten zorgt er gelukkig voor dat Whips prachtige frasering boven alles blijft primeren. De nieuwe songs liggen evenwel duidelijk veel meer in de lijn van Timesbold door de rijkere arrangementen.

Tijdens deze avond is "headliner" Low vreemd genoeg het buitenbeentje. De country van Death Vessel vormt een mooie opener voor het meeslepende Krakow en Whips breekbare songs. De verhoudingsgewijs rockende slowcore van Low doorbreekt enigszins de magie die de andere drie groepen samen kunnen opbouwen. Een ietwat vreemde affiche dus, die misschien mee verklaart waarom de AB deze avond, op het optreden van Krakow na, nooit druk aanvoelt.

DE FOTO'S