Zita Swoon :: ''Puur geluk bestaat toch niet.''

goddeau: Zita Swoon lijkt wel een boot die door de laatste jaren steeds meer ballast van zich af te gooien eindelijk recht koers kan zetten.
Carlens: “Dat gevoel heb ik ook. Kijk, aan het einde van de opnames voor Big City bijvoorbeeld was ik samen met de meisjes de backings aan het opnemen. Ik zat achter de knoppen, en kon heel makkelijk zeggen: “Dat trekt op niets, doe eens iets anders.” En als je op dat punt komt als artiesten, als je je ego opzij kunt zetten en goed kunt luisteren en afstand kunt nemen van je muziek, dan ben je goed bezig. Vroeger was dat een probleem bij ons. Er waren grotere ego’s, iedereen geloofde heel hard in zijn eigen muzikale partij, wat natuurlijk heel waardevol was, maar je bent aan een geheel bezig.”

goddeau: Die dosering is nu inderdaad bijna jullie sterkste punt geworden. Vroeger kwamen er steeds meer lagen bij, nu gaan er steeds meer lagen eraf.
Carlens:Eigenlijk werken we wel nog altijd op dezelfde manier. We nemen gewoon een nummer op dat bomvol staat, zeventig sporen ofzo, dan beginnen we te kappen als een beeldhouwer en gooien we weg wat we niet nodig hebben. Vroeger hadden we wel meer de neiging om alles te laten staan en probeerden we in de mix dat nog in dat ene hoekje te steken, en dat geluid nog helemaal links of rechts…”

goddeau: Even terug naar dat optimisme dat de plaat uitstraalt, met bijvoorbeeld zinsneden als “A lot of politicans trying to do what they can” in “Everything Is Not The Same”. Jullie doen niet mee met het politieke doemdenken van vandaag.
Carlens: “Ik volg de politiek nu sowieso niet van dichtbij. Maar verderop luidt het wel: “A lot of folks hoping that the job gets done…” Dus die twee staan wel enigszins tegenover elkaar. (denkt lang na) We moeten toch gewoon positief zijn? Je moet op een bepaald moment toch durven geloven in de politiek zonder er alleen maar voor te stemmen? Dat is toch de essentie van een democratie, dat de mensen die ons vertegenwoordigen in het parlement niet alleen aan de volgende verkiezing denken, maar bezig zijn met de opbouw van een gebalanceerde maatschappij? Ik vind het belangrijk om dat te denken, zonder blind te worden voor die fucking corruptie.”

goddeau: A Song About A Girls was een heel persoonlijk album, maar toch verstopte je je op je platen vaak achter personages als Josie om je verhaal te vertellen. Nu is er van zulke personages niets meer te merken. Is dit album dan in zekere zin nóg persoonlijker omdat je alles vanuit je eigen ik schrijft?
Carlens: ““I Feel Alive In The City” bijvoorbeeld wel ja, dat is een liefdeslied dat ik heb geschreven voor mijn vriendin. “Je Range” gaat over een vriend van mij die zelfmoord heeft gepleegd, “L’Opaque Paradis” gaat over een immigrant die in Parijs aankomt en in de val loopt van die stad,… Er zijn zeker persoonlijke nummers bij, niet meer de hele plaat lang. Maar toch kun je de plaat niet echt optimistisch noemen, al klinkt ze misschien wel zo.”

goddeau: Dat doet me heel sterk denken aan All That You Can’t Leave Behind van U2…
Carlens: (snel) “Daar staat ook een nummer over een zelfmoord op he, “Stuck in A Moment You Can’t Get Out Of”. Dat is zo’n prachtig nummer. Ik ben niet zo’n fan van U2, maar toen ik dat nummer hoorde heb ik de plaat gekocht, en die is echt fantastisch.

goddeau: Op die plaat besloten ze (ook) alle ballast overboord te gooien en back to basics te gaan met nummers die op het eerste gehoor optimistisch klonken, maar waarvan de meeste toch een donkerder verhaal vertellen. Een jaar later ontpopte ze zich tot een van de platen die de tijdsgeest rond 09/11 het best vatte.
Carlens: Ja. En ik hou er inderdaad ook niet van om gewoon de stempel “happy” of “optimistisch” opgedrukt te krijgen, je ziet dat het altijd veel genuanceerder is dan dat. Van Bob Marley zeggen ze ook gemakkelijk dat hij vrolijke muziek maakt. Daar gaat een positivisme van uit, dat is waar, maar die songs gaan over ballingschap enzo. Ik denk dat je ook niet over echt “geluk” kunt spreken als je het ongeluk er niet bij betrekt. Puur geluk bestaat toch niet? Een liefdeslied moet toch altijd de mislukking van die liefde in zich houden? Het is onmogelijk om dat niet te doen. Het geluk moet altijd de mogelijkheid van een mislukking of een ongeluk in zich houden. Anders is dat geen puur geluk, maar een roes.

Zita Swoon speelt op 3 mei in het Koninklijk Circus op Les Nuits Botanique