Neurosis :: ''De ontlading is nodig om te overleven''

goddeau: Ik vind z’n grootste verdienste dat hij erin slaagt om zowat iedere band beter en natuurlijker te laten klinken dan ervoor, en altijd met een sound die de band het best weet te vatten.
Kelly: "Inderdaad, maar het grappige is eigenlijk dat hij er gewoon in slaagt om de band op te nemen zoals hij echt klinkt. Zoals hij live klinkt. Als je zelf in een band speelt, dan weet je dat je livesound de sound is die je op plaat wil benaderen. En dat hij daar in slaagt, geeft ons als band een heel goed gevoel, omdat we weten dat we in goede handen zijn bij hem. Als er iets kapot is, dan maakt hij het. Als er een probleem is, dan ziet hij dat aankomen voor iemand anders er aan dacht. En dus zal hij ook degene zijn die ons op dingen zal wijzen die we eventueel zelf uit het oog verloren zijn."

goddeau: De teksten lijken opnieuw begaan met spirituele thema’s en hebben hun abstractheid bewaard. En dan heb je zo’n song als "Shadow", die bijna de sfeer van een negentiende eeuwse ghost story heeft. Hebben literaire voorbeelden invloed op jullie, of blijft het bij persoonlijke invalshoeken?
Kelly: "Het zal waarschijnlijk ergens tussen de twee zitten. We lezen allemaal veel, en zullen dat onbewust meedragen. Tegelijkertijd hebben we ook interesse in de oudheid, geschiedenis, oude voorwerpen, oude muziek en kunst, dus dat zal zeker z’n invloed hebben. Ik ga eigenlijk heel zelden neerzitten met het idee "nu ga ik een song schrijven". Muziek komt meestal eerst, en in het proces dat erop volgt, wordt die muziek aangekleed met woorden die "kloppen". Ik luister dan naar het patroon, de toon en de inflecties van de woorden in m’n hoofd, en in functie daarvan wordt de tekst herschreven. Dus vaak begint het gewoon met iets dat fonetisch goed aanvoelt, en ontwikkelt het zich verder als een meditatie. Maar ik schrijf dus niet naar een thema, dat heb ik nooit gedaan. Het volgt gewoon uit wat er is. In het geval van "Shadow" zijn er wel een aantal lijnen die me herinnerden aan persoonlijke ervaringen, maar ik ben dus niet gaan zitten om over een bepaald thema te gaan schrijven."

goddeau: Ik heb gelezen dat je bent opgegroeid met country & western, een genre dat eigenlijk ook wel aan bod komt op je solo-album. Dat genre is tekstueel vaak heel direct. Heb je zelf nooit de drang gevoeld om de dingen zo aan te pakken?
Kelly: "De dingen die ik op de soloplaat deed, en wat ik doe met Blood & Time, zijn eigenlijk al heel anders en directer dan wat ik doe met Neurosis. Het schrijfproces is anders, en ik heb wel een paar keer op de conventionele manier gewerkt. Enerzijds heb ik dus wel die drang, maar anderzijds... bij country is het ook vaak een verhaal dat de zanger van horen zeggen heeft, of uitgevonden heeft. Johnny Cash zong wel over Folsom Prison, maar hij heeft er nooit zelf gezeten. Dat is allemaal prima, maar ik voel me er niet zo goed bij om het op die manier te doen. M’n persoonlijke ervaringen heb ik nooit zomaar willen delen met anderen, en daar wil ik achteraf niet mee geconfronteerd worden. Ik wil het er dus uit krijgen, maar dan op een manier waardoor ik mezelf kan beschermen."

goddeau: Een groot deel van jullie muziek wordt gekenmerkt door een donkere sfeer en geluid. Mijn vriendin zei me eens dat jullie klinken als een band die constant kwaad en depressief is, en dat ze amper kan geloven dat jullie dat soms ook niet zijn.
Kelly: "Daar kan ik inkomen hoor. Maar ik lach elke dag, of toch vaak. Ook al heb ik een verschrikkelijk gevoel voor humor. (glimlacht) Ik heb heel wat mooie momenten, gelukkige momenten, meegemaakt in mijn leven. Maar daar wil ik niet over schrijven, want dat kan ik niet. En ik weet niet eens waarom. Ik zou echt wel willen dat ik een song kan schrijven over hoeveel mijn vrouw en kinderen voor me betekenen, maar dat gaat niet. Niemand in de band kan dat zomaar, en wat de mensen in plaats daarvan krijgen, is onze diepste duisternis, en dat is iets dat noodzakelijk is voor ons. Wie weet wat er zou gebeuren als ik deze band niet had om al die energie en gevoelens in te steken? We zijn alle vijf equally fucked-up individuals. Ik denk dat we ergens geluk hebben gehad dat we elkaar op het juiste moment zijn tegengekomen."