The Scene :: ''Alles valt opnieuw op zijn plek''

Toen Thé Lau in 2002 het einde van The Scene aankondigde, kwam dat niet als een verrassing. De beste Nederlandstalige groep aller tijden was immers al langer op de dool. Wel onverwacht is de tot juichen uitnodigende reünie die vijf jaar na datum een feit is. We drukten Lau en bassiste Emily Blom van Assendelft aan onze borst en streken de laatste plooien glad.

goddeau: Thé, je gaf al eerder toe dat je de band stiekem wel miste, maar zelf stak je de hand nooit uit. Waarom niet?
Lau: “Dat was zeker niet uit trots. Ik kwam er gewoon niet toe omdat ik zo in beslag werd genomen door andere kwesties als het schrijven van een boek, wat eens zoveel werk is als het maken van een cd: je bent er een jaar mee bezig. Een andere overweging die ik maakte, was de vraag of ik het wel leuk zou vinden om opnieuw met The Scene te beginnen, in de wetenschap dat wat op de nieuwe cd staat de ruggengraat zou zijn van wat we moesten spelen: de bekende nummers. Drie jaar geleden had ik daar nog problemen mee, nu niet meer.”
Blom van Assendelft: “Iedereen doet nu ook opnieuw mee met een fris hoofd en de juiste instelling en dat was vijf jaar geleden niet zo.”

goddeau: Heb jij dan nooit de telefoon willen nemen om Thé een reünie voor te stellen, Emily?
Blom van Assendelft: “De eerste paar jaar niet, maar daarna wel. Langzaam aan durfde ik hem héél laat, na een fles wijn, wel te bellen. Dan hingen we héél lang aan de telefoon en stelde ik hem dat voor, maar het drong blijkbaar niet tot hem door.” (lacht)
Lau: “Jij belt dan ook altijd zo laat! Het klinkt trouwens wel alsof sommigen mij tijdens die jaren als een tamelijk angstaanjagende figuur zijn gaan zien…”
Blom van Assendelft: “Dat niet, maar ik wist wel dat jij met heel andere dingen bezig was en even niets van ons hoefde te horen. Als iemand me vorig jaar had gevraagd of The Scene opnieuw bij elkaar zou komen, had ik het ook niet geloofd. Die omwenteling is vrij plotseling gekomen. Maar van mij mocht het onmiddellijk: ik was het sowieso nooit eens geweest met de split.”

goddeau: Thé, waarom drong Jeroens voorstel tot reünie wel tot je door dan?
Lau: “Hij gebruikte precies de bewoordingen die nodig waren om mij te raken. Dat hij een enorm ‘onaf’ gevoel overhield aan The Scene; en kennelijk had ik dat ook want zijn woorden bleven echoën. De split was er echt gekomen door een gevoel van ‘en nou ben ik het zat’, maar dat wil niet zeggen dat ik er achteraf spijt van heb. Ik heb toen een aantal ideeën kunnen verwezenlijken waar ik al jaren mee rondliep, en als ik dat niet had gedaan dan had ik er nu meer moeite mee gehad. Ik voelde me toen toch wel wat gevangen in het format rockband.”

goddeau: Emily, de beslissing van Thé kwam er nadat jullie het kant- en-klare materiaal,dat later Thés eerste soloplaat zou worden, weigerden op te nemen. Hadden jullie dat achteraf gezien beter wél gedaan?
Blom van Assendelft: “Nou dat ook weer niet. (schatert).Thé had die ballon eens opgelaten in de auto tijdens de terugrit na een optreden, dat hij een hoop afgewerkte nummers had die we zo konden opnemen om de broodnodige doorstart te maken. Dat wilde ik niet en ik was niet de enige. Al de andere Sceneplaten bestonden uit nummers die ook door ons mee waren vormgegeven, wij wilden geen hapklaar menu in onze handen krijgen. Thé was toen ook al solo bezig in de winter, wat wij ook niet leuk vonden. Ik was Thé of de groep absoluut niet zat, maar dat ging mij toch te ver toen. Zo waren we niet meer The Scene vond ik.”
Lau: “We hebben toen nog één keer gerepeteerd, maar toen bleek dat iedereen iets anders wou spelen dan ik vond dat The Scene was. Een heel moeizame repetitie was dat waarop ik “Waar mensen wonen” -- één van de beste dingen die ik ooit gemaakt heb -- helemaal fout hoorde gaan. Het ging helemaal de andere kant op dan het moest.”