Gabriel Rios :: ''Uit mijn hoofd geschopt''

goddeau: En toen werd je 27, een soort van wake-up call.
Rios: "Yeah, dat was iets vreemds. Het was een intense vrees die plots als een golf over me kwam en waarvan ik nog altijd niet weet waar het vandaan kwam, het overviel me gewoon op een ochtend. Het was een erg intense crash in de echte wereld, een angstaanval. Waarschijnlijk is er wel een lijn te trekken met een levensstijl waarin je te snel gaat en je geen aandacht voor jezelf hebt."
"Ik ben veel rustiger nu. Misschien was het wel een actie van mijn onderbewustzijn om mij te doen stoppen met iets, een wijzer deel van mij dat het welletjes vond. Plotseling word ik normaler, waarmee ik bedoel dat ik nu overdag leef en met mensen praat (lacht). Vroeger leefde ik meer als een kind, en plots realiseerde ik me dat ik daar uit moest stappen. Dat je niet in je hoofd kunt leven. Misschien was het mijn geest die mij uit mijn hoofd schopte: dat ik dringend de wereld eens in de ogen moest kijken."

goddeau: Hoe kijk je daar op terug?
Rios: "Misschien is zo’n intense verandering de enige manier waarop we kunnen vervellen. Ik kan angsten als pleinvrees, hoogtevrees, ... nu begrijpen. Die ervaring heeft me geleerd dat ik niet zoveel controle had als ik dacht. Ik ben nogal een controlefreak, misschien is het daarom gebeurd, misschien leerde het me om te gaan met het besef geen controle te hebben."
"De wereld ís beangstigend. Ik kan het nieuws niet zien — it’s no good for my head — en andere mensen durven de massa niet in. Maar op een bepaald moment besef je dat je de wereld echt wel in moet om uit te vinden wat het is om bang te zijn. Als je het niet aankunt, neem dan een stap terug, maar doe het opnieuw. Geen van je angsten is echt reëel. Het is een moeilijk proces, maar het is het waard, want het maakt je hart en geest groter. Je leert om andere dingen te accepteren."
"Een stom voorbeeld: soms moet je doen wat je niet wilt doen, gewoon omdat al de rest te gemakkelijk is. Misschien wil ik vanaf nu platen anders opnemen: in het begin denk je dat je songschrijver bent en dat het volstaat je nummers op te nemen, maar nu steekt het gevoel de kop op dat er iets meer nodig is, een soort overgave. Mensen die enorm veel energie en présence kunnen steken in wat ze doen, vind ik bewonderenswaardig: als ze met je praten kijken ze naar je, als ze eten éten ze, als ze optreden geven ze alles. Ze houden niets terug. En als ze een song schrijven, stellen ze zich geen vragen over de productie en de klank, maar proberen ze enkel het moment te vatten. Zo kunnen leven, dat vind ik heroïsch."

goddeau: Ik ging je vragen waarom Flaming Lips je top friend waren op MySpace, maar ik denk dat ik het antwoord net hoorde.
Rios: "Ja! Zij zijn het perfecte voorbeeld. Kijk naar hun optredens: niemand anders durft dat te doen in de popwereld en zij doen het met zoveel naturel. En nochtans zie je dat het niet gemakkelijk moet zijn voor Wayne Coyne om op het podium te staan met al de confetti en die camera die hem in zo’n lelijke fish-eye-closeup neemt. Je gaat me niet vertellen dat dat comfortabel is voor hem, zijn gezicht zo gigantisch uitvergroot zien achter hem: hij plaatst zichzelf met opzet in zo’n positie om te leren ermee om te gaan, daar ben ik zeker van. Ik zag hem vorig jaar in Gent toen ik nog in die moeilijke periode zat, en het hielp me erdoor. Als je mij vraagt of muziek een verschil kan maken, jawel: Flaming Lips hebben het die dag gedaan."
goddeau: Zij maken heel direct contact met het publiek. Hoe doe jij dat?
Rios: "Dat ben ik nu nog maar aan het uitvinden. Ik weet niet of je ooit een speech hebt moeten geven? Dat is vreselijk, dus je wilt dat het snel voorbij is. Hetzelfde geldt ergens voor optredens. Tijdens de try-outs van mijn tour heb ik echter geleerd dat een uur lang is, en dat je daar echt van kunt genieten als je wilt, in plaats van erdoor te rushen in vijf minuten. Ik vraag me af of ik mijn tijd kan nemen: niet meteen naar de volgende song — dat mag wel, maar niet uit hectiek — Take it easy. Maar het is niet gemakkelijk, om zo uit je schelp te komen: het is het belangrijkste dat ik op dit moment nog moet leren voor deze zomer."