Dälek :: ''Onder het oppervlak is alles smerig en rauw''

goddeau: Wiens idee was de instrumentale nachtmerrie "Lynch?"
Dälek: "Sommige basic tracks waren van mij en andere waren van Oktopus, dat was een echte creatieve samenwerking tussen ons en de kerels die zorgden voor de strijkers."
goddeau: Is de titel een verwijzing naar de regisseur?
Dälek: Ja en neen. Het is natuurlijk wel wat beïnvloed door zijn filmstijl, die creepy aanpak met de duistere ondertoon. Tegelijkertijd is de song voor mij ook zo expressief dat het best gezien kan worden als een geluidstegenhanger van een lynching. Daar is het alleszins duister genoeg voor, denk ik."
"Maar het is dus niet met opzet zo gedaan. Het is niet zo dat we naar zijn films hebben zitten kijken en hebben beslist onze versie van die stijl te maken. Maar als mensen ons vragen hoe de plaat klinkt, welke sfeer we willen creëren, dan is de parallel met de films wel een redelijk accurate. Aan de oppervlakte lijkt het misschien allemaal conventioneel, maar hoe dieper je graaft, hoe dichter je bij de kern van de zaak komt. Onder het oppervlak is alles smerig en rauw. Vanop een afstand is deze plaat onze meest toegankelijke: zeker niet zo lawaaierig als From Filthy Tongue Of Gods And Griots en Absence, met iets prominentere zang. De geluiden zijn iets "mooier", het geheel is een pak minder confronterend. Onder al die lagen vernis is natuurlijk nog steeds vanalles gaande."

goddeau: En live? Is dat veranderd?
Dälek: "Oh ja, enorm. We hebben al veel plezier gehad met het spelen met verschillende line-ups. We hebben een tour gedaan die begon in Zwitserland, en dat was met een gitarist, een keyboardspeler, Oktopus op sampler en computer, en mezelf. In de Verenigde Staten hebben we ons echt kunnen laten gaan: in New York deden we een show met backing vocals en een live-dj. We zouden nog veel meer met verschillende ensembles willen experimenteren, maar dat is natuurlijk niet altijd mogelijk. Deze tournee is het Oktopus, een gitarist en ik. Maar ik kijk nu al uit naar een aantal shows die we gaan doen met de Italiaanse band Zu, waardoor we kunnen optreden met een saxofonist. Dat is het voordeel van deze plaat: ze leent zich ertoe om op die manier te experimenteren, wat niet het geval was met onze vorige muziek. En dat maakt toeren een pak aantrekkelijker."

goddeau: Jullie publiek lijkt toch voor een groot stuk te bestaan uit fans van luide, extreme en experimentele muziek. Hoe zit dat in de Verenigde Staten, waar de hiphoptraditie toch een pak belangrijker en groter is?
Dälek: "Mja, het is soms wat vreemd. We hebben met de meest uiteenlopende bands opgetreden, van Grandmaster Flash, KRS-One en De La Soul, tot The Melvins, Isis en Fantômas. Je komt bijgevolg dan ook allerlei volk tegen op onze optredens: hiphopfans, rockers, fans van geflipt gedoe. Ik denk dat we zeker interessante fans hebben. (lacht) Het leuke eraan is dat we soms volk aantrekken dat tien jaar geleden ook naar ons kwam kijken. Het is echt leuk om te weten dat ze je blijven volgen en appreciëren."
goddeau: Zitten jullie in de US eigenlijk in een scene? Ik heb eerlijk gezegd nog geen enkele band gehoord die jullie geluid benadert.
Dälek: "De laatste tijd hebben we wel een paar keer te horen gekregen dat we een aantal mensen hebben geïnspireerd, of ertoe hebben aangezet om ook muziek te gaan maken. Dat is natuurlijk een enorm compliment, al ga je je daardoor ook oud voelen. (lacht) Maar we behoorden nooit tot een of andere scene. Toen wij begonnen samen te werken was er nog geen sprake van de underground-hiphopscene zoals we die nu kennen. We hebben in die scene wel vrienden, zoals Mike Ladd, maar ik denk dat we gewoon te vroeg waren om ergens bij te kunnen horen. We zijn nu al een tiental jaar bezig, en de pers probeert ons nog steeds vast te pinnen op een scene, een geluid of een stijl. We zijn triphop geweest, metal-hiphop, industrial hiphop etc. Uiteindelijk maakt het me niet uit hoor, ze mogen ons eender welk etiket proberen op te plakken. Voor mij is het uiteindelijk gewoon hiphop. Het is niet omdat het niet klinkt zoals andere bands dat het geen hiphop kan zijn. Dit is onze interpretatie ervan. Maar het is wel grappig dat ze ons hebben proberen te linken aan zowat elk nichegenre dat de laatste jaren aan bod is gekomen."