 goddeau: Ik vind dat de sfeer op de nieuwe plaat, zeker in de teksten, veel weg heeft van een piekerende romanticus die graag wegvlucht in de armen van de nacht en in die van een vrouw wanneer ze kwaad wordt omdat de nacht te veel tijd opslorpt. Is dat een beetje een goede typering van jullie nieuwe plaat?
Delrue: "Dat thema kwam al terug in Kannibaal, hè. Nu heb ik eigenlijk hetzelfde gevoel proberen aan te wenden om betere nummers te maken, maar niet om daar zo expliciet een tekstje over te schrijven van de nacht enzo, maar het komt er wel altijd op neer natuurlijk."
Noppe: "Vrouwen hoeven toch geen tegenstelling te zijn van die vlucht in de nacht, of wel?"
Delrue: "Nee, dat is natuurlijk absoluut niet zo maar het is wel meer rock-’n-roll om dat als een tegenstrijdigheid te verkondigen. Het leukste is dat je vrouw gewoon tot vijf uur ’s morgens meegaat op café. De spanning ligt erin dat je er zelf misschien iets meer behoefte aan hebt dan je vrouw, maar voor de rest is het altijd leuker als ze meegaat."
goddeau: Die rock-’n-roll sijpelt er nu wat meer in. Gaat dat nog meer worden of is de grens nu bereikt?
Delrue: "Het is nu zeer organisch gebeurd. Het resultaat en de reacties op onze nieuwe plaat liggen perfect in de lijn van wat we hoopten te bereiken. Dus nu zitten we met de uitdaging om door te gaan en niet meer dezelfde plaat te maken. Dat zou bij alle goeie groepen de uitdaging moeten zijn, dus als wij beter willen worden, moeten we daar rekening mee houden."
Noppe: "Het is ook niet zo dat wij volgende keer nog eens een stapje harder moeten gaan: heel zacht en gevoelig kan ook ongelooflijk rock-’n-roll zijn."
Delrue: "Misschien dat de extremen gewoon groter zullen worden. En misschien hebben we ooit wel het lef of de behoefte om zo’n hele kale plaat te maken. Dat kan ook. We weten nu nog gewoon niet wat het zal zijn."
goddeau: Dan kunnen de marketeers bij de VRT nu hun hoofd breken over de vraag binnen welke doelgroep Yevgueni valt.
Noppe: "Inderdaad (lacht)."
Delrue: "Ja, maar ook bij de mensen die jij nu juist noemt is de frank aan het vallen. Wij weten ten eerste al niet wie die mensen zijn..."
Noppe: "Wie, de fans?"
Delrue: "Nee, de marketeers bij de VRT. De presentatoren en programmatoren waarmee we in contact komen, beginnen dat nu ook ruiterlijk toe te geven. Ze vinden het echt al veel beter dan onze eerste plaat en ze weten ondertussen ook heel goed dat we niet in één vakje te duwen zijn. Dat maakt het voor hen niet gemakkelijker natuurlijk, maar ze geven het wel toe. En dat is al een gigantische stap vooruit."
goddeau: Vroeger heetten jullie Yevgueni Sokolov naar het verhaal en het liedje van Serge Gainsbourg over een petomaan. Wat hebben jullie met petomanie te maken?
Delrue: "Meer dan dat je zou denken! (hilariteit)"
Noppe: "Je zou eens moeten weten!"
Delrue: "De naam Yevgueni Sokolov diende echt om op te vallen. Op het Interfacultair Songfestival speel je met een gelegenheidsproject en de week erna is die groep opgedoekt. In die veronderstelling hebben we gewoon de moeilijkste naam gekozen. Zondagmiddag bij ons thuis is het moment dat mijn vader naar z’n grappige schuif gaat om Urbanus of zo op te zetten. Van die supergrappige dingen. Yevgueni Sokolov zat daar ook in. Achteraf zijn die verhalen voortgekomen vanuit ons hyperklein en hypergoed geïsoleerd repetitiekot en de repetities die onderbroken moesten worden om ramen en deuren open te gooien."
1 August 2007 |
|
