Election I / Election II

"Als ik een broeder verraad, word ik gedood door 10 000 messen." Election I en Election II zijn twee snoeiharde maffiafilms van Johnnie To. Origineel uit 2005 en 2006 en, wegens groot succes in Azië, nu ook te zien in enkele Belgische zalen.

De laatste jaren vond een asian screen-invasie plaats in de Westerse cinema. Naast enkele Japanse horrorstinkers, Amerikaanse remakes, prequels en sequels — herinner u The Grudge I en II, The Ring of Dark Water — bereikten ons ook enkele voltreffers uit het Verre Oosten. Kim Ki-Duks The Isle, Spring, Summer,Fall, Winter and Spring of Bin-Jip, het fenomenale Old Boy van Park Chan-Wook of Still Life van Jia Zhang-Ke waren de meest vernieuwende en vaak bevreemdende — wie gruwelde niet van de vishaak/geslachtsorganen-obsessie van hoofdpersonage Hee-Jin in The Isle — films van de laatste tijd. Nu is het weer van dattum met Election I en Election II van Johnnie To.

Beide films gaan over de machtsstrijd om de nieuwe voorzitter te worden in de maffiatriade Wo Sing in Hong Kong. Election I toont het vlijmscherpe duel tussen de (op het eerste gezicht althans) minzame Lok en Big D., een gokchinees van het zwaarste kaliber. Het vervolg, Election II, situeert zich twee jaar later en handelt opnieuw over de voorzittersverkiezing van de Wo Sing. Ditmaal speelt de actie zich af tussen Jimmy, een lokale knapperd die zich heeft opgewerkt van pornodvd-verkoper tot gevestigde entrepreneur, en, om uw pret niet helemaal te bederven, de winnaar van het duel uit Election I.

Beide films bevatten de coolness van Reservoir Dogs, de dialogen van The Godfather en combineren dit met de hardheid en gruwel van Old Boy. Geen film voor tere zieltjes, maar een verhaal, in de beste maffiatraditie, over eer, geld, trouw en ontrouw. Election I en II zijn allebei zwaar om te verteren maar blijven op het netvlies staan.

Regisseur Johnnie To stelt zich in de eerste film nog terughoudend op, laat weinig expliciet geweld zien en beperkt zich tot een grauw-realistische weergave van medehoofdrolspeler Hong Kong. In de tweede film daarentegen gaat hij volledig loos. Menig samoeraizwaard passeert de revue, en armen, benen en andere ledematen vliegen u Kill Bill-gewijs om de oren. Ook de fotografie is in Election II een stuk strakker. Waar I het vooral moet hebben van zijn groezeligheid, herinnert II soms aan duistere manga’s. De scènes in de gevangenis konden zelfs zo uit Sin City komen.

Als u dus nog een gaatje vindt in uw agenda, snel dan naar dit formidabele duo. Het is wel enkel te zien in de Brugse Lumière, Cartoon’s in Antwerpen of, voor wie zich over de taalgrens wil wagen, Churchill in Luik. Als u maar één van beide films wilt zien, ga dan voor Election II, maar weet dat het geen film voor gevoelige zielen met een zwakke maag is.