|
goddeau: Dan zijn er nog de Wereldoorlog I-poëten. Donohoe: "Op school bestudeerden we Rupert Brooke, een dichter die in de loopgraven zat. Hij heeft daar The Soldier geschreven, een prachtig sonnet. Net zoals Brooke hebben wij dan een nummer proberen te schrijven vanuit het standpunt van een soldaat. Eigenlijk gaat het meer over de dreiging van een conflict, dan over het conflict zelf."
goddeau: Sorry hoor, maar Poolse avantgarde, een Engelse dichter… Donohoe: "Ik weet dat het wat contradictorisch klinkt met mijn uitleg van niet pretentieus proberen te zijn. Hier betekent het immers wel iets. Pretentieus is poëtisch zonder dat het een boodschap heeft, en hier is het omgekeerde het geval. Tot zover mijn rechtvaardiging." goddeau: Aan invloeden inderdaad geen gebrek. Donohoe: "Je pikt het gewoon onbewust op. Ik ga niet door het repertoire van de Sugababes grasduinen op zoek naar een leuke melodie. Vroeger surfde ik wel eens rond op MySpace, maar ik ben niet zo’n fan van het fenomeen. Hele dagen op het internet zoeken en naar slechte demo’s luisteren, is niet zo mijn ding. Muziek behoort als een goed restaurant te zijn. Als je er lekker kan eten, dan gaan mensen het aan elkaar doorvertellen. De beste bands drijven niet via MySpace of marketingcampagnes, maar via mond-tot-mondreclame boven." goddeau: Of via de pers, die niet bepaald enthousiast was over de tweede plaat, ook al zou die complexer en volwassener klinken. Donohoe: "NME heeft een monopolie in Groot-Brittanië. Het is fantastisch als ze aan je kant staan, zoals bij het eerste album. Klinkt je muziek niet zo adolescent meer, dan kan je het vergeten." goddeau: Is het niet frustrerend de grond ingeboord te worden? Donohoe: "Je kunt er niet veel aandoen, behalve de redacteur bedreigen. Wat me eraan doet denken: ik moet NME dringend eens bellen." goddeau: Exclusief optreden voor gsm-provider T-Mobile heeft jullie reputatie ook niet bepaald goed gedaan. Donohoe: "Kijk, zulke optredens zijn noodzakelijk om je hypotheek te betalen. We worden ervan beschuldigd sell-outs te zijn. Mochten we een reclamedeuntje voor T-Mobile geschreven hebben en dat op ons album geplaatst hebben, dan zouden we pas onze muziek verloochenen." "Uiteindelijk moeten wij ook maar onze boterham verdienen, net als iemand die voor het kantoor van T-Mobile werkt. Een wereldje waarin iedereen veganistisch is en niemand zich moet bezighouden met winstmarges is fantastisch, maar ook volstrekt onmogelijk. Uiteindelijk moet iedereen ook gewoon werken voor zijn geld. Zeker als je een normale baan hebt gehad voor een band, dan beschouw je de band ook meer als een baan en ga je niet redeneren in termen van: ik ben dé artiest. Voor Kentucky Fried Chicken zou ik nooit spelen als veganist. Maar goed, T-Mobile kan nog door de beugel." goddeau: Nog een knieval naar de commercie is een nummer over Tom Cruise. Nog geen contact gehad met zijn advocaten? Donohoe: Dat wordt behandeld in een lopende rechtszaak. Ik mag er niets over zeggen. goddeau: Serieus? Donohoe: (lacht) "Deze keer niet."
8 August 2007 |