Vic Chesnutt :: North Star Deserter

De biografie van Vic Chesnutt erop nalezen is best wel even slikken. Chesnutt werd op jonge leeftijd wees en belandde in een rolstoel na een auto-ongeval op zijn achttiende. En oh ja, later ontwikkelde hij nog een motherfucker van een alcoholverslaving. Er zijn er die voor minder getormenteerde songsmid geworden zijn.

Vic Chesnutt heeft van weemoed en melancholie zijn handelsmerk gemaakt en geheel in die stijl belandde hij in de winter van 2006-2007 met rock-’n-rollcineast Jem Cohen (bekijk hier diens Elliott Smith-kortfilm Lucky Three!) in de befaamde Hotel2Tango-studio in Montreal om deze North Star Deserter op te nemen. Die studio is eigendom van Efrim Menuck en Thierry Amar (Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra, Godspeed You! Black Emperor), en Howard Bilerman (ex-drummer van Arcade Fire). Cohen nam er de opnames op sleeptouw en nodigde een bont allegaartje van Constellation-muzikanten uit: Guy Picciotto (Fugazi), Bruce Cawdron (Godspeed You! Black Emperor), leden van de bands Frankie Sparo, The Quavers, Hangedup en de voltallige bezetting (dolletjes!) van Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band.

De verzamelde Constellation-sterren drukken sterk hun stempel op North Star Deserter, waardoor dit een atypische Chesnutt-plaat is geworden. Wel is de akoestische gitaar prominent aanwezig, maar de intimistische nummers zoals "Warm" en "Fodder On Her Wings" worden clever afgewisseld met orkest en koor ("Glossolalia"), uitgekiende noise-experimenten ("Debriefing"), of gewoon met een ronduit stevig distortion-nummer ("Everything That I Say").

Na de vrij traditionele platen Ghetto Bells en Silver Lake keert Vic Chesnutt dus terug naar een gewaagdere sound en het vuilere opnamewerk. De kwelende noise-erupties en rauwe energie van koorknapen Thee Silver Mt. Zion drijven de vaardige songsmid die Chesnutt is tot ongekende hoogten. Maar ook wie van de oude Chesnutt houdt, vindt geheid zijn gading op North Star Deserter: de zacht komische tekst van "You Are Never Alone" bijvoorbeeld ("It’s okay, you can take a condom (…) It’s okay / you can get an abortion") of de melancholische uitsmijters "Marathon" en "Rattle".

Labelhopper (8 labels in 17 jaar!) Vic Chesnutt is duidelijk en pleine forme op Constellation. Zijn stem schraapt door rake verhalen en puike songs heen en met Thee Silver Mt. Zion kon hij zich geen beter achtergrondorkest dromen. "Splendid", de sterkste song op North Star Deserter, is de beste introductie tot de succulente mix van minimalistische folk en postrock waarvoor dit plaatje tekent. Bezwijk bij de lang uitgesponnen in- en outro, de fabuleuze feedback, staccato violen en het hoopvolle refrein ("Splendidly full of life / wandering in the countryside") en druk Vic Chesnutt nu eindelijk eens aan de tere ziel.