Flip Kowlier :: ''Als ik begin te drinken, is het vaak voor dood''

goddeau: In het titelnummer zing je: "ik i een kljin probleem/kdrienke veel te ville". Is het dan echt zo erg?
Kowlier:"Ik heb het zeker nog onder controle, maak je geen zorgen (lacht). Maar als ik begin te drinken, dan is het vaak voor dood, echt serieus doordrinken. Vaak drink ik dagen niet, en meestal drink ik ook overdag niet (neemt rustig nog een slok van zijn frisse pot gerstenat), maar als ik er aan begin, dan ben ik moeilijk te stoppen. En helaas klopt het wel wat iedereen zegt: naarmate je ouder wordt, worden de katers steeds hardnekkiger om door te spoelen. Vroeger had ik daar nooit last van, maar tegenwoordig duurt het wel even alvorens ik gerecupereerd ben. Maar bon, dat neem je er dan maar bij… In het beste geval word ik wat energieker als ik wat pinten opheb, maar meestal blijf ik aan de toog hangen tot ik dronken ben. Het gebeurt wel dat ik begin te dansen, maar dat hangt allemaal af van de omstandigheden. Mijn stemming, het gezelschap, de muziek die gedraaid wordt… Met de vriendenkring van mijn vrouw bijvoorbeeld gebeurt dat wel vaker, dat ik me op de dansvloer waag."

goddeau: Nu je er zelf over begint: je bent intussen getrouwd. Aan je romantische teksten te horen, een juiste beslissing. Met het wondermooie "Niemand" bijvoorbeeld breng je een ongegeneerde ode aan je vrouw. Weinigen komen er mee weg, en de meest pakkende liefdesliedjes gaan dan ook vaak over het stuklopen van een relatie. Vind jij het makkelijk om zo’n nummer te maken?
Kowlier:"Het mag niet al te melig zijn ook natuurlijk. Anders is, zoals ik ook zing, het Vlaamse levenslied niet ver af. Een goed voorbeeld van hoe het niet moet, is volgens mij "Oh Yoko" van John Lennon. Dat vind ik echt een vies nummer, zeker als je weet hoe die relatie eigenlijk in elkaar zat. Zo moet het volgens mij niet. Maar het gaat op dit moment erg goed in onze relatie, dus heb ik weinig moeite om daarover te zingen. Als het op een aanvaardbare, geloofwaardige manier gebeurt, welteverstaan."

goddeau: Welke teksten laten zich eigenlijk het makkelijkst schrijven, die voor ’t Hof of die voor je solowerk?
Kowlier:"Die voor mijn solowerk, zonder enige twijfel. Om de praktische reden dat ik voor mijn solonummers niet zo veel tekst nodig hebt. Ik kan blijven schrappen tot ik vind dat de tekst echt goed zit. Bij ’t Hof hebben we veel meer tekst nodig, en dan zit er, volgens mij, wel eens iets tussen dat minder geslaagd is. Je moet ook meer rekening houden met juiste klemtonen, het aantal lettergrepen, enzovoort. Maar al bij al komen mijn teksten er erg vlot uit. De meeste teksten van deze plaat stonden binnen het kwartier op papier. Ik heb dan ook niet het gevoel dat ik ooit al echt moeite heb moeten doen om een tekst te schrijven."

goddeau: In "Donderdagnacht" heb je het ergens over mee zijn met de tijd. Je bent intussen 31, en op die leeftijd word je, of je het nu wilt of niet, niet meer tot de jeugd gerekend. Heb jij desalniettemin het gevoel dat je mee bent met je tijd?
Kowlier:"Op muzikaal vlak niet echt. Als ik mijn maten soms bezig hoor, kom ik tot het besef dat ik eigenlijk weinig van muziek weet. Als Gabriel (Rios, ld) of Junior of Aldo (Struyf, ld) tegen elkaar bezig zijn over welke platen ze onlangs hebben ontdekt, denk ik vaak "freaks, kunnen jullie echt over niets anders babbelen?" (lacht). Dan kan ik zelden meepraten. Momenteel luister ik bijvoorbeeld veel naar de Unplugged-cd van Jay-Z van enkele jaren geleden. Allesbehalve hip en nieuw dus… De mensen rondom mij weten veel meer over muziek dan ik. Ik heb het gevoel dat ik nog erg veel moet ontdekken, maar eigenlijk gaat het mij er niet om al die namen te kennen. Ik ben veel liever zelf met muziek bezig dan dat ik als een bezetene in de bakken ga zoeken naar de juiste platen. Maar op andere vlakken voel ik me wel best mee. Over computers en Internet bijvoorbeeld weet ik heel wat. Ik heb ook mijn eigen MySpace-pagina, al onderhoud ik die niet zelf. En om nu te zeggen dat ik hele dagen op msn zit, dat nu ook weer niet. Ik zit wel vaak op Skype, maar mijn maten zitten er bijna nooit op, dus ja… (lacht)"

goddeau: Ben je bang om de luxe die je nu hebt, zowel materieel als mentaal, ooit te verliezen? In "Onder nen buom" zing je daarover: "ik è geljird dat rap kan kjirn/bie dit wilt of niet". En even verder ook: "tgoa veel te goed/da makt mie ollesis benauwd/ik geraeke vee te vee vertrouwd".
Kowlier:"Ik ben me er altijd wel al bewust van geweest dat het tij rap kan keren, soms misschien wat te veel… Nu het goed gaat, profiteer ik ervan. Maar het gevoel dat het straks weer minder kan gaan, is toch steeds aanwezig."