Michael Gira :: ''De hoogtes van mijn helden bereiken''

Michael Gira onderzocht jaren de zelfkant van de menselijke natuur met Swans, de duistere evenknie van Sonic Youth. Vandaag presenteert hij We Are Him, de vijfde plaat onder zijn meer uitgebalanceerde nom de plume Angels Of Light. Met deze plaat en op zijn 52ste lijkt Gira pas echt op kruissnelheid te komen.

"If I’d look down in the audience, and only saw people of my age: it would be over", vertelt Michael Gira over zijn voornamelijk jong publiek. Van onder zijn witte stetson en met een Grimbergen aan zijn lippen praat hij openhartig met heerlijke New Yorkse ironie over Swans, zijn magische ontdekking Devendra Banhart, zijn platenlabel Young God Records en zijn nieuwste plaat We Are Him.

goddeau: Je platen klinken altijd weer helemaal anders. Je valt nooit in herhaling, heb ik de indruk.
Michael Gira: "Oh jawel, maar ik tracht altijd vooruit te kijken. Om zelf geïnteresseerd te blijven in wat ik doe, probeer ik voortdurend andere dingen uit. Meestal zit in iedere plaat al de kiem voor de volgende. Op We Are Him staat de song nog altijd centraal, maar het album is in zekere zin harder en bepaalde elementen op deze plaat nodigen me uit die kant meer te verkennen."
"Voor het volgende album denk ik aan drones en really pounding rhythms. Misschien zoals het oudere werk van Swans, maar beter … Voorlopig liggen nog geen nummers klaar, het kan eigenlijk nog alle kanten uit. Je moet weten dat mijn leven nogal schizofreen is. Ik ben intens geconcentreerd op mijn muziek en nu moet ik er gewoon voor zorgen dat het platenlabel niet uiteenvalt. Als de plaat of de tour zijn afgewerkt, kan ik me weer met het label bezighouden, dan speel ik een viertal maanden helemaal niet. Als dan plots drie weken later een tour wordt gepland, moet ik opeens weer een gitaar oppikken. It’s kind of difficult, but that’s how it is."

goddeau: Hoe begin je aan een Angels Of Light-album?
Gira: (wijst naar zijn akoestische gitaar)
goddeau: Is op akoestische gitaar schrijven anders dan hoe je voor Swans werkte?
Gira: "Nee, de eerste plaat die ik zo schreef was Children Of God (uit 1987 toen Swans zijn creatieve piek bereikte, tw), dus ik schrijf al twintig jaar op die manier. Ondertussen ben ik er wel beter in geworden. Ik begin met een afgestroopt nummer, Akron/Family legt de basis — drums, piano, gitaren en backing vocals — en daarop bouw ik verder. Akron/Family is zowat de matras waarop iedereen seks heeft (lacht)."

goddeau: Heb je nooit creatieve conflicten met de mensen die op je platen spelen?
Gira: "Toch wel, er waren bijvoorbeeld wat conflicten met Akron/Family, maar ze blijven mijn vrienden, I love them. Conflicten kunnen goed zijn, maar het zijn mijn nummers. Ik win uiteindelijk (lacht)."

goddeau: Ik hoor veel religieuze metaforen op We Are Him, juist?
Gira: (aarzelend) "Mjah, in reguliere godsdiensten ben ik niet geïnteresseerd. Maar ergens is muziek maken een religieuze beleving, niet ultra-serious, het is mijn spirituele uitlaat. Ik steek er alles van mezelf in, en dat gevoel wil ik de mensen ook geven."