Michael Gira :: ''De hoogtes van mijn helden bereiken''

goddeau: Jozef in "Joseph’s Song" is geen referentie aan het bijbelse personage?
Gira: "Joseph is een persoon, een entiteit die ik zo noem. Het is een personage dat me al van jongs af vergezelt. Hij leeft ergens achteraan in mijn hoofd en het beste of misschien zelfs het slechtste in me: dat is Joseph. Hij spreekt door mij. Als hij in mijn lijf komt, dan bén ik Joseph."
"Elke artiest, muzikant of schrijver kent dat gevoel. Je werkt gedisciplineerd en probeert heel hard iets op papier te krijgen en opeens gaat alles open en it really flows through you. Maar jij zit niet meer achter het papier op dat moment. Je hebt al dat werk wel gedaan, maar je bent jezelf niet meer. Iets of iemand, een kracht spreekt door jou en wordt gefilterd door al je ervaringen en talent. Dat is de beste muziek, als de artiest verdwijnt en dat is Joseph voor mij."

goddeau: Je doet wat laatdunkend over Swans. Distantieer je jezelf van wat je met Swans deed?
Gira: "Nee, maar ik ben ouder geworden en ben ervan weggegroeid. Ik ben blij dat ik het gedaan heb, I guess (grinnikt ironisch). Ik bedoel, ben jij gelukkig met de voorbije tien jaar van je leven? Swans heeft vijftien jaar van mijn leven geduurd, ik kan het niet ontkennen, maar ik aanbid het niet. Ik doe wat ik nu doe. Swans is voorbij, ik wil actief zijn en niet vasthangen aan mijn verleden. Dat is heel ongezond."

goddeau: In 1990 richtte je Young God Records op. Is je kijk op de muziekbusiness veranderd nu je zelf platenbaas bent?
Gira: "Nee, ik heb dit altijd al willen doen, voor mezelf, maar ik had nooit de tijd of het was nooit het juiste moment. Young God Records geeft me volledige controle over mijn muziek: hoe ze wordt gemaakt, verspreid, gepresenteerd … Pas wanneer het succesvol genoeg werd voor mezelf en ik wist hoe alles in elkaar stak, benaderde ik mensen die in mijn ogen goede muziek maken en die geef ik dezelfde kansen. Eigenlijk is Young God Records heel simpel. Het is geen music business thing, gewoon een bende vrienden."

goddeau: Zelf maakte je met Swans naast Sonic Youth de New Yorkse noise-undergroundscene en op je label zitten stuk voor stuk interessante artiesten en bands zoals Mi and L’au, Lisa Germano, Akron/Family … Waar gaat de hedendaagse undergroundscene volgens jou naartoe?
Gira: "(droogjes) I don’t care. Ik ben wél geïnteresseerd in mensen als James Toth van Wooden Wand, Xiu Xiu, Devendra Banhart, jonge gasten die muziek maken die opnieuw iets betekent en niet gemaakt is door de media. Ik kijk rond naar interessante artiesten, maar ik bezoek geen clubs om te scouten. Eigenlijk komt iets me meestal gewoon in de schoot gevallen."
goddeau: Aan welk criterium moet een artiest dan voldoen om jouw aandacht te trekken?
Gira: (denkt lang na) "Het moet een sterke persoonlijkheid zijn met een duidelijke individuele visie, iemand die oprecht stappen wil zetten om zijn muziek zo goed mogelijk te maken en het nodige sérieux heeft ten opzichte van het grotere geheel van muziek, en bovendien de verantwoordelijkheid draagt om iets authentieks te maken. Dat zoek ik: geen stijl, maar een type persoon met deze visie."
"Tegenwoordig ben ik elektronica als genre kotsbeu, maar ik zou net zo goed elektronische muziek kunnen uitgeven. Zolang ik maar zelf ergens intense schoonheid in hoor. Natuurlijk zoek ik originaliteit, maar evenzeer bezieling en eerlijkheid. Ik wil niks te maken hebben met carrièremensen, ondernemerstypes … Vanzelfsprekend wil ik succes voor mijn artiesten, maar ik haat the networking kind, je weet wel, opportunisten. Daar haak ik bij af en ik voel dat vlug. Als ik e-mails of demo’s binnenkrijg en ik vermoed het, dan gooi ik het weg. Ook al is hun muziek goed."

goddeau: Welke namen op je label verleggen grenzen in jouw ogen?
Gira: "Oh, dat weet ik niet. Neem nu Lisa Germano, zij gaat al twintig jaar mee. Ze is enorm getalenteerd en heel speciaal, maar grenzen verleggen? I don’t really care about that. Het is interessant als iemand dat doet, maar iemand die gitaar speelt en zingt zoals Devendra is net zo boeiend. Eigenlijk is Devendra een vrij traditionele artiest, maar hij is zo uniek. Muzikaal gezien heeft hij niks uitgevonden, maar hij is op zichzelf speciaal genoeg. Hij is magisch, en dat is wat ik zoek."

goddeau: Denk je ooit een eindpunt te bereiken waarop je kunt zeggen: dit is wat ik wil, nu kan ik ermee stoppen?
Gira: "Nee, ik ben nooit voldaan. Ik weet dat dit een goede plaat is, maar ik luister er niet meer naar. Ik wil altijd beter doen, ik wil de hoogtes van mijn helden bereiken. Mijn beste plaat is nog niet opgenomen: ik ga gewoon verder en denk niet aan het verleden."

Michael Gira speelt samen met Boredoms op 19 oktober in kunstencentrum België in Hasselt.