Hooverphonic :: ''De truc is: jezelf trouw blijven en toch elke keer iets anders doen''

goddeau: Toen ik jullie afgelopen lente dat debuut opnieuw zag spelen, leek het mij dat dat dramatische er in is geslopen doordat Geike Arnaert dat nu eenmaal aankan qua stembereik.

goddeau: En songtitels als "Frosted Flake Wood" en "Pink Fluffy Dinosaurs" doen op die plaat trouwens ook al heel erg denken aan de psychedelica waar je nu bij The President Of The LSD Golf Club naar verwijst.
Callier: "Die psychedelica zat er altijd al in. Zeker ook in de teksten op die eerste plaat. Dingen als "Be an inhaler" zijn puur psychedelisch. Vandaar dat ik in de bio ook zeg dat we terug naar onze roots zijn gegaan: dit is niet totaal nieuw voor ons, we hebben het nu alleen meer uitgepuurd. Doordat we minder elektronica hebben gebruikt wordt het tijdlozer, maar het blijft ons: er zit in Hooverphonic een blauwdruk die altijd hetzelfde gaat blijven. De truc is jezelf trouw te blijven en toch elke keer iets anders te doen."
      "We wilden deze keer een plaat maken die van a tot z klopt. ’t Is geen singleplaat, neen: "Gentle Storm" is een goeie single, en dan staat er misschien nog één op. Maar dat wisten we en daar hebben we met volle overtuiging voor gekozen: dit klopt gewoon. We zijn nu eenmaal altijd tegendraads geweest: een new waveplaat in 1996, een conceptplaat op het moment dat de wereld met iTunes meer en meer singlegericht wordt... noem ons contrair om contrair te doen."

goddeau: Je komt altijd erg zelfzeker over, en in België krijg je ook altijd goeie kritieken. Maar zoals Stijn Meuris zegt: "Als iets in België ongeveer half goed is, vindt iedereen het al fantastisch" Hoe weet je dan dat je goed bezig bent? Is er iemand bij wie je soms nog te rade gaat voor een helder oordeel?
Callier: "Niemand eigenlijk. Vroeger liet ik mijn broers nieuw werk horen, maar tegenwoordig horen ook zij het pas als het op de radio komt. We zijn uiteindelijk al met drie, want Geike en Raymond geven kritiek als het nodig is, dus ik heb geen extra klankbord nodig. Je kunt toch niet rekening houden met jan en alleman."
      "Mijn oudste broer zei over mijn eerste demo’s dat ik ze aan de straatstenen niet kwijt zou raken. Uiteindelijk heb ik van A New Stereophonic Sound Spectacular 250 000 stuks verkocht. Met zijn mening moet ik duidelijk dus niet al te veel rekening houden. (lacht) En de andere is soms te coulant. Het is ook gewoon moeilijk, dat merk ik op onze website waar de fans nu al een week naar de nieuwe plaat kunnen luisteren. De reacties gaan van "Awoe er staan geen strijkers op" tot "fantastisch, eens geen strijkers". Vroeger was ik daar ontvankelijker voor. Nu ben ik daar niet meer mee bezig."