High On Fire :: ''Als Matt een akkoord aanslaat lijkt het als een fucking straaljager die opstijgt''

De songteksten op Death Is This Communion zijn geïnspireerd door The Call Of Cthulhu van H.P. Lovecraft, de Amerikaanse pionier van horror- en science-fictionliteratuur wiens werk al heel wat bands op (al dan niet geslaagde) ideeën bracht, waaronder Black Sabbath, The Fall, Einstürzende Neubauten en heel wat gothic- en black metalbands. “De titel kwam er na een nachtje feesten met vrienden waarbij aardig wat drank en drugs geconsumeerd werd. Het verwijst naar het besef dat je een soort van gemeenschap kan hebben die tegelijkertijd vernietigend werkt.”

Even legendarisch als zijn verleden, is de verwoestende kracht die tentoon wordt gespreid als de band de podia betreedt. Toen High On Fire onlangs neerstreek in de Antwerpse Trix zorgde het ervoor dat we twee dagen na het concert nog steeds werden vergezeld door een ongewenste ruistoon. Ook al gebruikt de groep een conventionele hoeveelheid versterkers, toch slaagt hij er in een muur van geluid op poten te zetten die ronduit fenomenaal is. Matz: “We hebben er een pak tijd en geld in gestoken om die sound te kunnen krijgen. Onze geluidsman Chad heeft ook een redelijk unieke stijl van mixen: hij duwt de knopjes omhoog tot ze afbreken en hamert dan een plank op het mengpaneel. Dat blijkt uitermate goed te werken voor ons.”

“Het is intussen wel zo ver gekomen dat ik op het podium oordopjes moet dragen, omdat ik aan m’n jaren met Zeke tinnitus overgehouden heb. Matt en Des gebruiken ze niet, maar ik vermoed dat het er wel van zal komen, zeker met al de concerten die ons nog te wachten staan. Kom naar onze shows en we blazen je kop eraf.” De decibelproductie heeft ook te maken met het materiaal dat de band gebruikt: zowel Matt Pike als bassist Jeff Matz gebruiken voor hen ontworpen instrumenten: “Matt bespeelt een negensnarige gitaar die speciaal voor hem gemaakt werd door het bedrijf First Act in Boston. De drie treble-snaren zijn verdubbeld, zoals bij een twaalfsnarige gitaar. Als hij een akkoord aanslaat lijkt het alsof er een fucking straaljager opstijgt!”

Het interessante aan High On Fire is dat er, ondanks het feit dat de band met twee voeten en een hakbijl in de metaltraditie staat, ook aansluiting werd gevonden bij een publiek dat niet opgegroeid is met metal of ook ver buiten de genregrenzen zijn gading vindt. Matz: “Ik heb er geen idee van hoe dat komt. In denk dat we genreverschillen aan onze laars lappen en op die manier er in geslaagd zijn om steeds dezelfde classificatie te vermijden. Ik hou zelf ook van jazz, Delta blues, 60s soul en recente muziek uit het Midden-Oosten en uit India. In ons hart blijven we echter metalheads. High On Fire staat voor krachtig rockende muziek die wordt gespeeld met overtuiging en soul, dus wie into heavy muziek is zal bij ons zeker z’n gading vinden.”

In de stoner- en doomscene is High On Fire al enkele jaren een naam die met het nodige respect wordt uitgesproken, maar onlangs kreeg de groep zelfs steunbetuigingen uit onverwachte hoek: advertentiebundel Rolling Stone vermeldde Matt Pike in een Top 20 van hedendaagse gitaargoden. Wat dat betekent voor een band die het moet hebben van onbestaande aandacht van de mainstreamers? “Het is wel cool dat hij eindelijk erkenning krijgt voor het feit dat hij zo’n geweldige gitarist is en hopelijk zorgt het ervoor dat meer mensen de band gaan opzoeken. En voor de rest: Rolling Stone sucks a massive dong.”

Op 8 december staat High On Fire met Pelican in de Molenbeekse VK. Oordopjes zijn aanbevolen.