Dez Mona :: ''Ik wil geen masker moeten dragen''

Dez Mona, meneer, komt net als dEUS uit het Antwerpse undergroundcircuit, gaat net als de grootste gospellegendes geen enkele emotie uit de weg, en beschikt met Gregory Frateur over een stem die Antony een ietsepietsie van zijn vogelveren doet verliezen. Met Moments Of Dejection Or Despondency leverde de band dit jaar bovendien een beklemmend meesterwerk af, waarmee het terecht een kruiwagen lof oogstte.

goddeau: Tijdens De Avonden stonden jullie samen met Saskia De Coster op het podium. Wat was precies de opzet?
Gregory Frateur: "We hebben samen een performance gebracht, waarin we geprobeerd hebben om onze muziek en Saskias werk samen te voegen tot één geheel. Het was dus niet zo dat de muziek haar louter begeleidde, het was een wisselwerking. De sfeer tijdens de performance zat heel goed, dus ik denk wel dat we in onze opzet zijn geslaagd. Ik hou wel van ontmoetingen tussen kunstenaars, maar het lijkt me wel het beste als dit soort samenwerkingen eenmalig blijft."

goddeau: Gregory, Saskia De Coster vergeleek jouw stem ooit met een gekooid vogeltje in een donkere kamer en de vergelijkingen met Antony Hegarty zijn ook niet van de lucht.
Frateur: "Ik heb altijd gezongen zoals ik zing. Andere mensen hebben me er op gewezen dat ik een unieke stem heb. Een beetje androgyn, zo omschreven de meeste mensen mijn stem als ze me voor het eerst hoorden zingen."
"Die vergelijking met Antony begrijp ik niet goed, of toch niet op het vlak van onze stemmen. Antony heeft een veel warmer stemgeluid dan ik. Natuurlijk ben ik me er van bewust dat we beiden behoorlijk androgyn klinken en dat we beiden akoestische muziek maken, maar puur wat betreft onze stemmen zie ik niet zoveel gelijkenis. Net als ik zal hij ook wel eens ontstelde reacties gekregen hebben van mensen die dachten dat híj een zíj was, maar verder gaat die vergelijking toch niet op volgens mij."

goddeau: Het muzikale binnen Dez Mona vormt een zeer geslaagde begeleiding bij die dramatische stem. Was jullie aparte geluid er in oorsprong of is de muziek naar de stem toe geëvolueerd?
Nicolas Rombouts (contrabassist): "Neen, de muziek en de stem vormen één geheel, er is een voortdurende, wederzijdse beïnvloeding. Naargelang het thema van een tekst, bepalen we hoe stem en muziek zullen klinken. Maar de muziek staat nooit enkel en alleen in functie van de stem." Frateur: "We werken samen aan de nummers. Iemand speelt iets op de piano en iemand anders verzint daar een baslijn bij. Dat gaat heel ongedwongen, we denken daar niet teveel over na."
Rombouts: "Ons instrumentarium was er ook vanaf het begin. Eerst waren we enkel contrabas en stem, daarna zijn er een piano en een accordeon bijgekomen, die zich binnen onze sound hebben ingepast."

goddeau: Jullie noemen vaak invloeden als gospel en free-jazz. Hoe beland je als jongere bij dat soort muziek?
Frateur: "Opnieuw, ook dat is heel natuurlijk gegaan. Ik heb altijd naar verschillende genres muziek geluisterd — van jazz over gospel, tot rock — maar ik heb nooit begrepen waarom al die muziek zo in vakjes moet worden onderverdeeld. Vraag mij niet om bepaalde muziek in een hokje te proppen, want het lukt me niet. Ik hoor altijd heel verschillende dingen in muziek en misschien heeft dat niet-in-hokjes-willen-denken er ook mee te maken dat wij met Dez Mona zo’n eigen geluid hebben. Wij hebben gewoon heel verschillende invloeden uit heel veel genres muziek."
     "Gospel heb ik — heel klassiek — ontdekt in de platenkast van mijn ouders. Artiesten als Mahalia Jackson of The Staple Singers, waar ik eerst nog niet goed raad mee wist, begon ik echt te appreciëren eens ik wist welke geschiedenis daarachter zat. Op dat moment ging ik op een heel andere manier naar die muziek luisteren, de bezwering die daarin zit sprak mij enorm aan en ik wilde die gevoelens dan ook in mezelf gaan zoeken. Hoe ga je om met je eigen verhaal en hoe moet je je emoties uiten en uitvergroten binnen die kunstvorm muziek? Dat is altijd een zoektocht geweest, maar ik heb nooit naar een gitaar gegrepen en ik heb nooit een lichtzinnige tekst willen schrijven. Mijn teksten zijn niet bedoeld om te lachen en als er al ironie in zit dan is dat ook omdat ik dat op dat moment heel hard meen. Wij willen met Dez Mona verhalen vertellen vanuit onze eigen ervaringen, en dat klinkt nu zoals het klinkt. Ik wil dat die verhalen ook kloppen, ik wil geen masker moeten dragen."