The Strange Death Of Liberal England :: ''Onze volgende band noemen we The Da Vinci Code''

Tot hun eigen afgrijzen wordt The Strange Death Of Liberal England tot in den treure met Arcade Fire vergeleken. Om de groep een plezier te doen, smeten wij daar ook Levellers, James en A Silver Mt. Zion bij en daar hebben de bandleden al veel meer begrip voor. Maar eigenlijk zijn zelfs die namen niet relevant: na twee verschroeiende optredens in Brussel en Brugge heeft de band definitief bewezen een eigenzinnige naam om te onthouden te zijn.

"Vijfendertig minuten. Waw, niet slecht voor een groep die on stage niet durft te praten", lacht drummer Andy Summerly na het interview. De jonge bandleden hebben immers niet de gewoonte vanop het podium met het publiek te converseren. In plaats van bindteksten steken ze gewoon pancartes met boodschappen de lucht in. "Just a modern folk song", bijvoorbeeld — want zo klinken ze — of ook wat onnozel "Gabba gabba hey".
     "Ach, als we bindteksten zouden gebruiken, zou je enkel wat gemompel horen", verdedigt zanger-gitarist Adam Woolway het wat bizarre idee: "We zijn niet zulke praters. We hechten er ook veel belang aan om met onze muziek een bepaalde sfeer te scheppen, en dan zou het gewoon zonde zijn die te torpederen met wat flauwe grappen of nietszeggend gebabbel. Dus doen we het liever zo: ik hou van optredens die ononderbroken doorgaan. Maar natuurlijk is het ook gewoon een leuke gimmick om op te vallen." (lacht)

goddeau: Dit vond ik op internet: "frustratie is onze inspiratie". Wat scheelt er?
Woolway: "Dat hebben we gisteren pas voor het eerst gezegd en nu al online! Waw! Ach, we komen uit zo’n typisch provinciestadje waar je opties beperkt zijn. Voor je ’t weet laat je je meevoeren door de stroom en leid je net zo’n banaal leven als de andere inwoners die er hun hele leven niet zijn weggeweest, en dat wilden we niet. Alles wat je er onderneemt, stuit op grenzen. We hebben de band gevormd als een manier om lucht te kunnen geven aan die frustratie."

goddeau: Voor jonge gasten die proberen aan de Britse kleinstedelijkheid te ontsnappen, kozen jullie verrassend genoeg niet het platgetreden pad van de Libertinesklonen.
Woolway: "We zijn beïnvloed door andere, meer alternatieve bands. Ongeveer alles wat op het Constellationlabel zit, zoals Godspeed You! Black Emperor en A Silver Mt. Zion. In het begin waren we dan ook een instrumentale band, maar dat vonden we na een tijdje toch beperkend. We wilden dingen kunnen zeggen. Daarom ben ik zo beginnen schreeuwen als ik nu doe."