Carte Blanche: Wim Vandekeybus Presenteert …, 24 en 25 November 2007, AB

Nochtans blijven we met héél wat scepsis mijlenver af van Daan, sedert hij zich aan foute kitsch en disco-schlagers als “Promis Q” waagt. Maar gelukkig heeft Wim Vandekeybus voor deze gelegenheid Daan ‘Different’ geboekt, een bijzonder geslaagde setting waarin Daan, met een loopstation in de hand, zichzelf begeleidt en de muziek presenteert die hij maakte voor Vandekeybus’ nieuwste voorstelling Menske. Ondanks de materiaalpech in het begin van de set en een aantal slordige overgangen maakt Daan sinds lang nog eens indruk met zijn bariton. De heimwee naar Dead Man Ray welt weer op bij de beklijvende singer-songwriternummers in een lomelonesome cowboy-countrysfeer, een bloedgeile striptease-act van twee danseressen tussendoor, de Daniel Johnston-cover “True Love Will Find You In The End”, de herwerking van Talking Heads-hit “Road to nowhere” tot een sferische soundscape en het tegendraadse bisnummer “Girls On Film” van Duran Duran.

En de dán al zeer geslaagde Carte Blanche-tweedaagse moet nog afgesloten worden door niemand minder dan Mauro himself. Na op zijn minst honderden alter ego’s roept Vandekeybus’ voorganger en muzikale duivel-doet-al alweer een nieuw project in het leven onder de volstrekt egoïstische alias Pawlowski, meteen het absolute hoogtepunt van Carte Blanche 2007. De muzikanten zijn nog piep maar spelen met méér dan een gezonde dosis gusto (heeft u de uiterst begeesterde ukkie op drums gecheckt?) vooral herwerkingen van nummers uit “Truth and Style”, de plaat die Mauro in 2006 onder de noemer Otot uitbracht. Mauro zelf lijkt aangedreven door elektroden als hij “Experiments in Haste” en “I Can’t Stop Talking” bijeen krijst en ook al creëert zijn begeleidingsband een donkere wall of sound met een loddervette basdreun en gebroken beats, het geheel blijft toch lekker funky en dansbaar.

Tim Vanhamel (die als het aan ons lag onmiddellijk aan de slag mag bij Ultima Vez als hyperkinetische danser) maakt het ongelukkige afzeggen van Arno met zijn vermomde cameo goed en eventjes wordt het Brusselse podium ongewild zelfs een barricade met Mauro’s slagzinnen uit “One Day You Will”: “Yes, yes to Belgium/ What I mean to say is that you belong to Belgium”. De dynamische live-show van Pawlowski mondt uiteindelijk uit in een ultieme dansact én climax van de hand van Ultima Vez (een slangenmensje balancerend op een door twee jongeheren omhooggehouden ladder!). Na het twee dagen durende dans- en muziekspektakel in de AB treden we Mauro bij: “I’m dancing with a headache”, maar we zijn erg benieuwd of Stef Kamil Carlens editie 2007 kan overtreffen als hij volgend jaar Carte Blanche mag cureren.

Meer fotos van de twee avonden vind je op wannabes.be