Eindejaarslijstje 2007 van Joris Peeters
|
|
|
|
|
|
|
|
Regeringen, meneer? Al van vóór 10 juni zijn er platen die hardnekkig onderhandelingsgesprekken voeren, die postjes beloven, toegiften doen en dikke vissen eisen, om een eindejaarslijstje te vormen. Het was weer niet gemakkelijk dit jaar, maar aanschouw: tien platen die u naast, boven of onder die driemaster op uw torso kunt tatoeëren, zonder er binnen tien jaar de minste spijt van te hebben.

- Feist :: The Reminder Beeld het u in: een glas heerlijke Vino Nobile, een grote portie tiramisu en een late middagzon die je kruin kust op het terras van je favoriete hide out. Dát, maar dan in klanken.
- The National :: Boxer Het jaar van de doorbraak, en dat is, haast op het genante af, niet meer dan gerechtigheid. Boxer wordt ingeademd als frisse lucht en vreet je langs binnen langzaam helemaal op.
- Robert Plant & Alison Krauss :: Raising Sand Isobel Campbell & Mark Lanegan zijn zó 2006, enter Plant & Krauss! Zelden iemand zo elegant een garageverkoop oude country- en folksongs horen plunderen.
- Mavis Staples :: We’ll Never Turn Back Lang voordat R ‘n B iets met bitches & bling te maken had, stond Mavis al op de barricades. Meer dan dertig jaar later klinkt haar boodschap nog even actueel en haar stem alleen maar meer doorleefd.
- Editors :: An End Has A Start Ongelooflijk hoe deze band op een paar jaar tijd gegroeid is. Ze trapten niet in de val een tweede The Back Room te maken, zonder hun eigen stijl te verliezen. Groots.
- Bettye Lavette :: The Scene Of The Crime Een persoonlijke afrekening van Lavette, maar eentje die het verdient door iedereen gehoord te worden. Bettye neemt wraak op de meest klassevolle manier mogelijk.
- Daft Punk :: Alive 2007 En ons gat, hebben we dat er niet afgedanst dit jaar? Toch wel, en het liefst en hardst op deze ultieme mixtap het Franse duo.
Okkervil River :: The Stage Names Een schandalig late ontdekking. Heerlijke folkpoprock en een frontman die in staat is om vogelverschrikkers te doen bewegen. Hou ons tegen!Grinderman :: Grinderman Nick Cave mét gitaar, mét walrussnor maar zonder pussy. Dat mag gerust zo nog een tijdje blijven trouwens. The White Stripes :: Icky Thump Aangevoerd door een uitzinnige titeltrack waarin Jack White de duivel uit z’n gitaar drijft met een orgeltje, kan deze plaat nog weinig mis doen. Zélfs een zingende Meg niet.
26 december 2007 |
|