|
”Filmische taferelen in de Londense suburbs! Spontane disco parties in Islamabad!”. Durf eens beweren dat Ballroomquartet niet internationaal denkt. Met Surfing Sufi bewezen ze vier jaar geleden al te goed te zijn voor de Vlaamse folkscene alleen, opvolger Soundmanifest is nogmaals een stap vooruit met een erg eigen geluid.
 goddeau: De titel Soundmanifest klinkt als een beginselverklaring.
Andries Boone (Viool, mandoline, gitaar …): “Zo is dat. We vinden dat we als groep een originele sound hebben en dat die ook op een erg aparte manier tot stand komt: we zetten effecten op de mandoline, gebruiken een accordeon met vocoder en bespelen een xylofoon al drummend. Dat kom je net elke dag tegen, dacht ik zo toch. Natuurlijk is al veel gedaan van wat wij doen, maar we vonden toch dat wij met ons instrumentarium en klank grensverleggend zijn. Geen valse bescheidenheid daarover hier. Wat op de plaat staat, kunnen we trouwens ook allemaal live spelen.”
“We blijven zoeken en we zijn nu al bezig met de volgende plaat. Het is de bedoeling dat we steeds gaan evolueren zonder rekening te houden met het publiek, enkel met wat wij zelf willen. Dat wil niet zeggen dat we elke plaat of elk idee niet zoveel mogelijk willen commercialiseren -- we willen mensen bereiken -- maar we maken geen muziek voor ons publiek. Wie weet brengen we binnen vijf jaar een mengeling van modern klassiek en iets anders. Het enige waar je nu al zeker mag van zijn is dat onze volgende plaat opnieuw anders zal zijn.”
“Of we nog meer met zang gaan werken? We gaan altijd een instrumentale groep blijven, maar zullen onze stemmen meer en meer als instrument proberen te gebruiken zoals we dat op deze plaat al wat doen. Teksten zijn dus niet van belang. Ooit willen we wel eens samenwerken met een echte operadiva, maar dat is nog toekomstmuziek.”
goddeau: Nochtans komen jullie uit een heel specifieke achtergrond. Jij werd grootgebracht in het folkwereldje waar ook Laïs en Ambrozijn vandaan komt.
Boone: “Ik ken Laïs zelfs niet alleen van dat folkwereldje, maar ik zat ook met Annelies (Brosens) van Laïs op kot in Leuven. Voor Ballroomquartet speelde ik in echte folk- of volksmuziekbandjes en dat doe ik soms nog. Ballroomquartet is iets anders en toch ook weer niet. We zullen altijd een buitenbeentje in de Vlaamse folkwereld blijven, maar we zullen er ook altijd veel affiniteit mee blijven hebben.”
“Vraag me niet hoe je ons genre nu moet noemen want ik zou het echt niet weten. We gebruiken zoveel verschillende invloeden, en de stempels die we opgedrukt krijgen vind ik steeds te eng. Termen zijn ook relatief. Voor veel mensen beperkt wereldmuziek zich tot mariachitrompetten, terwijl ik dat onder folk zou plaatsen.”
9 January 2008 |
|
