Hot Chip :: ''Een mank lopend huwelijk van vijf mannen''

goddeau: Jullie hadden ook weer geen echte studio nodig: Made In The Dark is opnieuw gewoon thuis opgenomen?
Doyle: “Het grootste deel toch: drie songs -- “One Pure Thought”, “Out At The Pictures” en “Hold On” -- hebben we in een “professionele studio” opgenomen. We speelden die nummers al een tijdje live en konden ze dus heel snel opnemen zonder dat we veel tijd moesten verspelen met het afwerken: ze waren zo goed als klaar en we konden ze min of meer in één keer live opnemen. De rest is opgenomen bij Joe en Alexis thuis en in de studio van Felix en mij: geen echte studio, maar technisch toch iets meer uitgerust dan die slaapkamers. En dan hebben we ook onderweg nog één en ander opgenomen in hotelkamers of zelfs live. Het begin van “Out At The Pictures” -- de allereerste noten van het album -- zijn ergens tijdens een concert opgenomen. Op het album krijg je dus heel wat verschillende akoestische ruimtes te horen, iets waar we allemaal erg mee bezig zijn.”
“Je gaat het aan onze muziek niet horen, maar het referentiepunt voor dit album is Self Portrait van Bob Dylan, één van zijn minder goed onthaalde platen. Het is een collectie songs die over een lange tijd werden verzameld en heell uiteenlopende facetten van hem weergeven: je hoort hem live, met een band die telkens uit andere mensen bestaat,... en over het hele album neemt hij je mee naar verschillende plaatsen en sferen.”
goddeau: Dat was het idee voor Made In The Dark: een reflectie te maken van Hot Chip na het vele toeren?
Doyle: “Ja. We kregen zo vaak te horen dat we live anders klinken dan op plaat, en dit keer wilden we dat ruwere en vrijere geluid ook opnemen. Zelfs voor songs als “Don’t Dance” of “Pendable Poseable”, die niet live maar in laagjes werden opgenomen, werkten we met langere takes in plaats van loopjes van acht maten die we herhaalden. Dat geeft toch een lichtjes ander gevoel, dichter bij wat we live spelen.”
goddeau: Dat was het gevoel dat ik ook had bij de plaat; dat dit de eerste keer zal zijn dat het live zal klinken zoals op plaat.
Doyle:” Toch niet. Het zou zo geweest zijn toen we de plaat opnamen. Maar de optredens die we nu voorbereiden, behoren alweer tot de volgende stap. We hebben onze hele manier van live spelen veranderd en ook de nummers die we al een tijd speelden, zoals “Shake A Fist” en “Hold On”, brengen we nu alweer anders. Maar ik hoop dat mensen er ondertussen ook van uitgaan dat ze op een Hot Chip-optreden niet krijgen wat ze na de plaat verwachten.”

goddeau: Jullie hebben Alexis nu ook naar voren geschoven en komaf gemaakt met jullie democratische podiumopstelling.
Doyle: “We zijn ooit op één lijn begonnen, als een bijna-referentie aan Kraftwerk. Dat is geëvolueerd naar een halve cirkel zodat we elkaar konden zien, maar altijd was er die frustratie dat we geen contact met het publiek konden leggen omdat we met een batterij materiaal voor ons staan. In heel de set waren er maar drie momenten dat ik me even met mijn gitaar tussen de percussie en de toetsen door naar voor kon wringen of dat Alexis met zijn microfoon naar het publiek toe kon. We wilden die barrière doorbreken en hebben onze opstelling zo gewijzigd dat we nu twee stations links hebben en één rechts, en een gat in het midden waar de microfoon staat. Daar kan Alexis of ik met mijn gitaar dan naartoe.”
“Om eerlijk te zijn: dat heeft nog niet uitgedraaid zoals we het hadden verwacht. We wilden Alexis op die manier vrijmaken, maar hij is nogal gehecht aan zijn keyboard, dus hij staat nog altijd vaak aan de toetsen. We hebben ondertussen al zo veel getourd dat het misschien wel leuk is voor het publiek om het nu eens anders te zien.”