|
goddeau: Wat me opvalt is dat jullie optredens opgebouwd zijn als echte clubavonden met harde dansmuziek voor en na, alsof er geen verschil is tussen een groep of een dj. Doyle: “Soms vind ik het fijn om in zo’n clubsfeer te zitten en een vrij korte set met alleen maar onze dancy stuff te brengen. Voor Alexis is het dan weer leuker om ook zijn zachte nummers te kunnen spelen, dus we werken aan een set waarin we ook die kant aan bod kunnen laten komen zonder de sfeer te vergallen. We willen ook geen danceband zijn die constant in dancetenten en op dancefestivals wordt ondergebracht. Dat is nooit ons punt geweest. We zoeken eerder naar een manier om een concert te brengen waarin al onze kanten aan bod komen. Zoals bij Neil Young: het ene moment staat die te rocken met de band, het volgende moment brengt hij solo een nummer, maar het is wel allemaal geweldig.” “Dat is ook de reden dat we het een beetje gehad hebben met “Over And Over”. Goeie song hoor, maar we zijn het een beetje moe dat het het enige nummer is dat de helft van het publiek kent. We weten dat we nog goeie songs in ons hebben, en zelfs betere. Ik speel het live nog altijd graag als ik zie hoe het publiek dan kan ontploffen. Je moét het ook op het einde te brengen, want het is onze grootste song. We hebben lang geprobeerd om het weg te moffelen ergens midden in de set, maar dat werkte niet. Ik ben benieuwd hoe het nu gaat worden, nu mensen “Shake A Fist” -- dat we al anderhalf jaar spelen -- ook kennen van op plaat.”
goddeau: Jij treedt ook op met LCD Soundsystem. Hoe vergelijk je hun Amerikaanse karakter met het typisch Britse van Hot Chip? Doyle: “Oei, daar kan ik een heel ‘vergelijk en bespreek’-traktaat over schrijven. Het grote verschil is dat LCD Soundsystem de visie is van één man, James Murphy. Het enige wat ik moet doen, is hem gelukkig houden door te spelen wat hij wil horen. En het is niet zo gemakkelijk als het lijkt: het vergt een bijna atletische, precieze manier van spelen. Een ander verschil is ook dat James zijn invloeden veel duidelijker laat blijken: Arthur Russell, Talking Heads. Wij moffelen ze wat meer weg -- ze zijn sowieso diverser -- en gaan ze sneller uit de weg. De humor is ook anders, ja.” goddeau: De obsessie met vechten blijft duren op Made In The Dark, na “Hot Chip will break your legs” van “The Warning”: “Shake A Fist”, “Wrestling”,… waar komt dat vandaan? Doyle: “Goh, Alexis was als kind gefascineerd door worstelshows op tv en die voorliefde is gebleven. “Wrestling” gaat trouwens over het feit dat ik bij LCD ging spelen, en over de relatie tussen de twee bands. Zij hadden me “gestolen” en James stuurde Alexis sms’jes dat ik nu van hem was en dat ze om me gingen moeten vechten. Het was wel leuk om het onderwerp van een gevecht tussen twee bands te zijn.” (lacht) goddeau: Tot slot nog een gerucht checken: “Ready For The Floor” was oorspronkelijk bedoeld voor Kylie Minogue? Doyle: ”Half waar: we hebben het niet voor haar geschreven, maar we werden op een zeker moment wel gevraagd iets voor haar te schrijven. Er is heel wat materiaal over en weer gestuurd tussen ons en haar songschrijversteam. “Ready For The Floor” was toen net geschreven en we vonden het misschien wel iets voor haar. Helaas verliep de communicatie tussen beide kampen niet echt optimaal en is er toen niets van gekomen. Jammer, want we willen in de toekomst zeker eens met mensen van zo’n stratosferisch popniveau werken. Ik zou wel eens willen weten hoe de industrie werkt op dat niveau.” Hot Chip speelt op 14 maart in de Botanique in Brussel.
30 januari 2008 |
|