Triggerfinger :: ''Wij zijn ongelooflijk vernieuwend''

"Wij zijn als drie pitbulls die in een vechtkring worden losgelaten." Vlaanderens strafste liveband Triggerfinger heeft een nieuwe plaat uit, en wat voor een! What Grabs Ya is opnieuw een motherfuckervan een plaat.

goddeau: Jullie titelloze debuut dateert al weer van 2004. Hoe komt het dat opvolger What Grabs Ya vier jaar op zich heeft laten wachten?
Ruben: "Door omstandigheden: huizen kopen, kinderen krijgen …We wilden bovendien een echt goeie plaat uitbrengen, en hebben er dus wat meer tijd voor uitgetrokken. Maar ondertussen hebben we zeker niet stilgezeten, integendeel: er was de liveplaat (Faders Up, ld), een e.p. die echter nooit is uitgekomen, en we hebben veel in het buitenland gespeeld om ook daar wat voet aan de grond te krijgen."

goddeau: Mario, jij hebt onder vele andere het debuut van The Black Box Revelation geproducet en meegespeeld op Jus De Box, de laatste van Arno. En Ruben, jij speelde onder meer gitaar op de laatste platen van Eva De Roovere en Milow, en deed mee in "Ik val…Val in mijn armen", een muziektheatervoorstelling van Johan Simons. Hebben die talrijke nevenactiviteiten jullie werking binnen de groep en jullie kijk op Triggerfinger beïnvloed?
Mario: "De planning tussen ons drie is meestal goed geregeld. We doen dat dan ook al jaren, want voordien waren we ook al met pakweg Hooverphonic of BJ Scott onderweg. Maar we merken wel dat het makkelijker wordt dan vroeger, want nu touren we niet meer met andere groepen. Ik doe wel nog heel wat studiosessies en de anderen kiezen hun nevenprojecten nu in functie van wat we met Triggerfinger van plan zijn."
Lange Polle: "Onze tourschema’s met Triggerfinger zijn nu ook wat strakker, meer gebundeld dan vroeger. Maar het is fijn om, naast Triggerfinger, nog met andere dingen bezig te zijn. Dat hebben we altijd willen behouden."

goddeau: Ondanks al die nevenactiviteiten is What Grabs Ya opnieuw een typische Triggerfingerplaat geworden, vol loeiharde rock-’n-roll met de nodige zin voor melodie en een flinke portie seks. Muziek hoeft voor jullie duidelijk niet vernieuwend te zijn om boeiend te klinken?
Ruben: "Wellicht net dankzij al die nevenactiviteiten. Zo blijven we niet te lang in hetzelfde potje roeren, snap je?"
Lange Polle: "En wat heet vernieuwend natuurlijk. Noem eens één groep in de Benelux dat hetzelfde klinkt als Triggerfinger?"
Mario: "Voilà, wij zijn dus eigenlijk ongelooflijk vernieuwend. Net door niét mee te doen met alle hypes van het moment. Groepen als Bloc Party putten ook maar gewoon uit de jaren tachtig, hoor."

goddeau: Zo is het maar net. Op welk nummer van de nieuwe plaat zijn jullie het meest trots?
Mario: "Dat is een moeilijke. We hebben aan elk nummer van deze plaat zo hard gewerkt, en we hebben er de laatste tijd met onze neus zo dicht op gezeten, dat het onmogelijk is om er één song uit te kiezen."
Ruben: "Doe mij dan toch maar "Scream Intro". Daar heb ik een heel goed gevoel bij, vooral door de waanzin en de energie die daar in zit."
Lange Polle: "Ook "Is It", onze Status Quo-song, vind ik heel straf. Enkele jaren geleden speelden we in hun voorprogramma, en voor je het weet word je erdoor beïnvloed blijkbaar."