GODDEAU ZOEKT!

Voor haar nog op te starten muzieknieuwsproject is goddeau.com op zoek naar kandidaat-journalisten die mee willen instaan voor het onderhouden van een dagelijkse nieuwsrubriek. Kandidaturen mogen gemaild worden naar info@goddeau.com samen met een proeftekst van ongeveer 1500 tekens.

 

Triggerfinger :: ''Wij zijn ongelooflijk vernieuwend''

Triggerfinger :: ''Wij zijn ongelooflijk vernieuwend''  
Print
    
Pagina 1 2 3

goddeau: Afsluiter van What Grabs Ya is het uitgebeende "No Teasin"", dat eindigt met het geblaf van enkele honden. Wiens ideetje was dat?
Ruben: "Wel, het is fijn dat we de plaat zo hebben kunnen afsluiten, want in feite zijn alle nummers op de plaat bluessongs. Het grappige is dat "No Teasin’" is opgenomen in de gang van de studio, omdat de klank daar nu eenmaal uitzonderlijk goed was. Aan het einde van die gang was er een living, met de ramen open, en buiten zaten er enkele honden. Maar vanaf het moment dat ik in de gang startte met zingen, en de versterker begon te blèren, begonnen die honden onafgebroken te blaffen."
Lange Polle: "Maar op het moment dat ze eigenlijk moesten blaffen, helemaal op het einde van de song, werden ze plots stil. Dus zijn wij daar als waanzinnigen die honden beginnen uit te dagen en gek te maken, zodat ze toch nog eens blaften."

Imagegoddeau: Triggerfinger in de studio. Wat moeten we ons daar bij voorstellen?
Ruben: "Man, ik heb medelijden met technici en producers die met ons moeten werken, want dat is zeker geen evidentie. Het probleem is dat wij alle drie in ons hoofd ongeveer horen hoe iets moet klinken, maar dat niet begrijpelijk kunnen uitleggen. En bovendien weet elk van ons hoe ProTools werkt, en dergelijke. We zijn dus alle drie wel een beetje technicus, maar niemand is goed genoeg om het zelf te doen. Voor de mensen rondom ons, Jo Francken en Filip Goris bijvoorbeeld, is dat de hel. Want afbreken kunnen we als de beste, maar er iets tegenover stellen: ho maar (lacht)."
Lange Polle: "Het is trouwens belangrijk te vermelden dat we onze nieuwe plaat op tape hebben opgenomen en volledig live hebben ingespeeld, omdat ProTools en het daaraan verbonden knip- en plakwerk ons teveel zou limiteren. Na al die jaren kennen we de knepen van het vak wel, en we wilden niet te glad en FM klinken, maar er integendeel genoeg stoorzenders in stoppen."
Mario: "Dus hadden we het plan opgevat om alle songs in maximum drie takes op te nemen. Als het dan nog niet goed klonk, gingen we gewoon over naar een ander nummer, in plaats van te blijven prutsen op dat ene nummer. Zo zijn we uiteindelijk slechts een tiental dagen in de studio blijven plakken."
Ruben: "We hadden dan ook al lang van op voorhand aan de nummers zitten sleutelen. In januari vorig jaar deden we al drie weken preproductie, en daarna hebben we tot september heel hard aan de nummers gewerkt. Onder meer met Wim Punk en BJ Scott, die mij onwaarschijnlijk goed heeft geholpen om de teksten nog wat bij te schaven."

goddeau: Hoe straf jullie twee platen ook zijn, Triggerfinger is en blijft vooral een ijzersterke livegroep. Vele groepen touren om een nieuwe cd te promoten, is het uitbrengen van een plaat voor jullie een verkapt alibi om een nieuwe tournee aan te vatten?
Mario: "Nee, zo sterk zou ik het niet durven stellen. Live spelen is voor elk van ons heel belangrijk, maar we maken ook erg graag platen. Vandaar ook dat ze ons zo vaak vragen voor studiosessies, denk ik. Maar hoe rudimentair What Grabs Ya ook mag klinken, er is wel heel hard over nagedacht. Uiteindelijk komt het maar tot een nieuwe cd als we er alle drie even tevreden over zijn. Een nieuwe plaat is bijgevolg zoals een nieuwe baby, die we sterk koesteren. Maar nu de plaat is opgenomen, hunkeren we er echt naar om ze live te kunnen spelen."
Ruben "Dat live spelen is inderdaad echt belangrijk. Te meer omdat je een optreden niet kan kopiëren, in tegenstelling tot een plaat. Ook de ervaring van op een podium te staan is onvervangbaar."
Lange Polle: "Gek dat je dat vraagt trouwens, want ze hebben mij die vraag al meerdere malen in mijn carrière gesteld. Eigenlijk impliceert ze dat je live beter bent dan op plaat, en dat vind ik bij Triggerfinger helemaal niet het geval."
Ruben: "Voilà. Dat is volgens mij trouwens het moeilijkste aan cd’s maken. Iedereen klaagt erover dat een overweldigende livesound toch zo moeilijk op plaat valt weer te geven. Maar het eigenlijke probleem is dat weinig mensen cd’s op hetzelfde volume beluisteren als optredens. Laat What Grabs Ya op luid volume door je boxen in de huiskamer knallen, en ik denk niet dat er veel verschil zal zijn met onze livesound."
Lange Polle: "Met een paar schoon madammen erbij natuurlijk."

goddeau: In de muziek van Triggerfinger is seks inderdaad prominent aanwezig. Wie van jullie drie heeft de proef al eens op de som genomen, en het beest met de twee ruggen gevormd op de eigen muziek?
Lange Polle: "Nee man, daar is onze muziek toch iets te ruig voor. Geef mij dan maar iets van Curtis Mayfield of Barry White." (waarop de band een amusant betoog afsteekt over het onderscheid tussen echt schone madammen en gepiercete rock-’n- rollgrieten, en de imposante Lange Polle uiteindelijk rechtstaat en op hilarische, Ricky Gervais-achtige wijze zijn seksuele fantasieën even de vrije loop laat. Saillant detail: we bevinden ons in de poepsjieke lobby van het Brusselse Plaza Hotel.)

20 februari 2008


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com