|
Zoals u reeds eerder op uw favoriete muzieksite kon lezen, was de doortocht van het ultrahippe Yeasayer afgelopen woensdag lichtjes indrukwekkend. Deze vier vreemde vogels zijn dan ook goed op weg om dé sensatie van 2008 te worden. goddeau was uitermate bij de pinken en vatte, enkele uren vooraleer ze de AB Club platwalsten, drummer Luke Fasano en gitarist Anand Wilder bij de kraag.
goddeau: First things first. Vanwaar die ietwat bizarre groepsnaam? Anand: “Oorspronkelijk werd de band gevormd door mijzelf en Chris (Keating, zang/synths, ld). Een maat van ons bleef ons maar bestoken met potentiële groepsnamen, die we meestal direct weer afschoten. Tot hij plots met ‘Yeasayer’ op de proppen kwam, en wij dat wel goed vonden klinken. Romantisch vooral.”
goddeau: En de albumtitel, All Hour Cymbals? Hoe zit het daarmee? Luke: “Eerst en vooral is het een simpel woordspelletje. Maar daarnaast drukt het ook onze afkeer uit ten opzichte van veel rockgroepen die het nodig achten te pas en vooral te onpas op de cimbalen te kloppen. Je hoort het echt overal: veel te luide en vaak totaal misplaatste cimbaalaanslagen. The Beatles bijvoorbeeld deden dat constant, maar toen had het nog zijn functie. Nu, met al die gesofisticeerde apparatuur, zouden veel meer groepen er zich bewust moeten van zijn dat elke aanslag telt en het gewoonweg afschuwelijk klinkt om een song zomaar vol te proppen.” goddeau: Roger that. Wanneer men jullie muziek tracht te omschrijven wordt er steevast verwezen naar een resem uiteenlopende artiesten. Van Fleetwood Mac, Talking Heads of The Beatles over Klaxons en TV On The Radio tot Afrikaanse traditionele zangers en Keltische en Oosterse muziek. Wat vinden jullie zelf jullie belangrijkste invloeden? Luke: “Wel, al die verschillende namen die je net hebt opgesomd eigenlijk. We halen onze inspiratie echt van overal. Niets is verboden, op dat vlak zijn we echt heel open-minded. Een van onze belangrijkste invloeden, die men gek genoeg nooit vermeldt, is hiphop. We zijn echt gek van rappers als Timbaland of The Neptunes. Die vibe trachten wij ook in onze muziek te stoppen, maar mensen horen dat blijkbaar niet direct. Het is ook niet zo duidelijk merkbaar, maar toch… “Final Path” (te beluisteren op hun myspace, ld) bijvoorbeeld zou zo van Timbaland kunnen zijn.” Anand: “Voor mij zijn vooral The Beatles een enorme inspiratie. Zelfs nu nog kan ik onmogelijk een dag doorkomen zonder twee uur naar hun muziek te hebben geluisterd.” goddeau: Yeasayer klinkt behoorlijk gelijkaardig als TV On The Radio en Animal Collective, twee bands die ook in New York gestationeerd zijn. Een vorm van kruisbestuiving? Anand: “Tgoch…Ik denk dat de vele referenties naar Animal Collective enkel opgaan aangaande onze gemeenschappelijke zin voor experimenteren en het gebruik van meerdere stemmen. Voor de rest vind ik die vergelijking een beetje mank lopen. En wat TV On Radio betreft, zij maken inderdaad een gelijkaardige soort tribal pop, met die typische eighties zangstem. We hebben onze plaat trouwens opgenomen in dezelfde studio als TV On The Radio, dat kan misschien ook wel iets verklaren. Er zijn dus wel overeenkomsten, maar je mag die zeker niet te ver doordrijven.” goddeau: Er waait een bijna sacrale sfeer doorheen jullie muziek. Hoe belangrijk was de invloed van religieuze muziek op jullie plaat? Anand: “Er zijn wel bepaalde spirituele elementen aanwezig in onze muziek, gejubel bijvoorbeeld, maar verder dan dat gaat het eigenlijk niet. Wij zijn even spiritueel als pakweg The Beatles, of gelijk welke andere band. Sommige van onze songs zijn erg vreugdevol, uitgelaten zelfs, maar om dat nu spiritueel te noemen…Het typische bijbelse taaltje heeft dan weer wel een invloed op onze manier van songschrijven gehad. Woorden als sky, heaven of forgiviness komen dan ook frequent terug in onze teksten. Dat was eigenlijk vooral omdat we geen zin hadden om over banale, triviale onderwerpen te zingen.” Luke: “Desalniettemin bestaat er heel wat goede religieuze muziek. Gospelmuziek, koorgezangen, en dergelijke meer.”
27 February 2008 |
|