Dead Souls :: ''De seks is anders geworden''

goddeau: Lukt het je om met die eigen nummers dezelfde intensiteit op te wekken waarvoor jullie bekend stonden?
Van Canegem: "Daar was ik aanvankelijk bang voor, maar na een paar try-outs vorig jaar merkte ik dat ik me ook in onze eigen nummers kan verliezen. Voor mij hebben ze dezelfde intensiteit op het podium als die Joy Division-nummers. Dat is de maatstaf: een nummer is goed als ik er mezelf in kan verliezen; dat de wereld rondom me even stilstaat en ik de realiteit overstijg."
Van Hecke: "Ik had hetzelfde bij die concerten: ik voelde hoe ik bij het spelen tot leven kwam. Ik was ervan uitgegaan dat het nooit zo heavy en intens ging worden, maar ik begon me echt te amuseren. Toen pas heb ik voor het eerst Joy Division met een gerust hart achter me kunnen laten, omdat ik besefte dat het gevoelsmatig hetzelfde was. Dit is in se niets anders: de goeie dingen zijn er nog altijd."

goddeau: Yves zingt nu ook. Een bevrijding of een moeilijk delen van de spots, Flip?
Van Canegem: "Beide. Het is zeker een bevrijding omdat ik vind dat Yves enorm sexy en cool zingt. Ik denk dat als je veertig minuten lang alleen maar mij krijgt, je er wel genoeg van hebt. Soms krijg ik schrik van mezelf omdat het té is. Yves kan daar een andere sfeer naast plaatsen. Ik vind het ook niet erg om die spots te delen, maar ik ben wel de zanger van de groep: ik wil niét vastgekluisterd worden aan mijn keyboard. Laat dat duidelijk wezen voor de andere groepsleden (lacht). Ik vind het zo fijn om te zingen: je moet die woorden produceren, maar daarnaast kun je je ding doen. als drummer zit je altijd vast aan je drum op je stoeltje. Als zanger heb je meer vrijheid."
"Yves en ik voelen elkaar ook goed aan op dat vlak. Een mooi moment in de studio was toen we "Zen For Birds" opnamen, een nummer over een bezoek aan een stervend familielid. Ik was erg tevreden over die tekst en Yves haalde er bij wijze van backing vocals "Postcards, you don’t send them anymore" uit. Straf, want als er één ding was dat die vrouw kenmerkte, was dat ze bij elke mogelijke gelegenheid vol zorg en liefde een kaart zond. Dat wist hij niet, maar toch haalde hij zonder nadenken die zin eruit. De eerste keer dat ik het hoorde stond ik half te janken."

goddeau: De plaat heet Cognac & Coffee; een bijzondere combinatie?
Van Canegem: "Toch voor ons. Als wij uitgaan eindigt de avond meestal rond vier of vijf uur in de Oase op de Oude Markt in Leuven met een cognac en een koffie, het moment waarop het in de zomer al wat licht begint te worden. Als we daar zitten weet je: of we drinken één cognac met een koffie en dan gaan we naar huis, ofwel vliegen we in de cognac en de koffie: dan wordt het pas interessant en ontspoort het meestal. Dat is ook de sfeer van de plaat, dat moment op een terrasje ’s ochtends vroeg en niet weten waar het naartoe gaat: wordt het cognac of koffie of beide? Het weerspiegelt dat gevoel toen we besloten eigen nummers te schrijven: we wisten dat we met ons vieren op het terras cognac en koffie zaten te drinken, maar waar het heenging, daar hadden we het raden naar."

Dead Souls stelt Cognac & Coffee voor op 7 maart in STUK in Leuven.