Monza ::''Er loopt altijd wel een bizarre soundtrack mee''

goddeau: Je maakt je in dat nummer druk over die belachelijke angst van mensen om te bewegen op concerten.
Meuris: "Dansen mag niet meer op een vrijblijvende manier hé. Het is een instituut geworden waarvoor je alleen nog maar terechtkunt in discotheken. Op optredens wordt er niet meer gedanst: dat is afgeschaft ergens rond de invoering van het reglement dat je niet meer mag stagediven. Een grotendeels Belgisch verschijnsel trouwens: in de States heb ik eens gezien hoe Stop Making Sense werd vertoond op een festivalletje voor concertfilms; iedereen in die cinema was aan het dansen. Ik zie het hier in de Kinepolis nog niet gebeuren. Er wordt hier anders omgegaan met een lichaam. Als wij in het publiek staan en plotseling begint er iemand te dansen, dan vinden we dat allemaal iets raars. Toen we "Wie danst er nog?" schreven, merkte ik op dat we dansmuziek maakten. "Techno?", vroeg iemand. Maar neen: ik kan ook dansen op Radiohead. "Idioteque" heeft de kwadratuur van een dansnummer. Waarom zou je er die begeleidende metronoom van techno bij moeten hebben? Als het er zo dik op moet liggen… Dansen gaat net om het aanvoelen van bepaalde finesses in een ritme."

goddeau: Jullie tekenden een artiestencontract bij EMI. Vanaf nu geloof je contractueel in de toekomst van platenfirma’s?
Meuris: "Zeker niet. We zijn erg blij met dat artiestencontract, want we beseffen ongelofelijk goed dat zoiets een grote uitzondering is geworden voor rockgroepen. De enigen die dat normaal nog krijgen, zijn gisteren ontdekte en overmorgen alweer vergeten deelnemers aan wedstrijden. EMI. is overigens de enige firma bij wie we zo’n contract zouden willen hebben. Dat heeft veel te maken met mensen en de goeie ervaring met de vorige plaat toen we een licentiecontract hadden. Ik maak me echter wel erg zorgen, want er hangen bij hen zeer concreet ontslagen in de lucht en ik leef met die mensen mee. Het is het zoveelste teken aan de wand dat de dingen veranderd zijn."
"Tegelijk denk ik dat het goed is: dingen komen en gaan, alles organiseert zich wel weer. Met jaren vertraging zal het wel weer goed komen. De discussie over downloadgedrag ligt alweer achter ons: de enigen die nog niet mee zijn, zijn Sabam en de IFPI (verenigde platenfirma’s) die nog altijd doen alsof dat een tegen te houden fenomeen is dat ze kunnen overwinnen. Die trein hebben ze honderd keer gemist, die valt niet meer te stoppen en zal niet meer halt houden aan hun station. Waar het toe leidt, weet ik niet; ik vermoed naar een situatie waarbij er geen drager meer zal zijn van muziek, en dat vind ik schitterend. Het enige probleem is de financiële kant van de zaak: als muziek overal is, hoe innen wij dan nog rechten? Die strijd is echter verloren, maar als dat als resultaat heeft dat muziek overal is, dan vind ik dat schitterend. Alleen moet er een systeem gevonden worden om dat nog een beetje te sturen."

goddeau: "Ik voel het leven in mijn belanden/Ik was het bijna kwijt/Tot jij mij vroeg, het nieuwe zweven zo zonder handen/Het werd hoog tijd", zing je in "De dag is helder". Stijn Meuris is opnieuw op zijn pootjes gevallen?
Meuris: "Dat zal nooit echt gebeuren. (lacht) Het was wel belangrijk dat dit nummer de plaat opende: het is ochtend, de dag is nog helder, maar straks niet meer. Ik ken dat gevoel erg goed: je rijdt ’s morgens uit de garage, het is een mooie dag en alles valt wel mee, denk je. Tot je honderd kilometer verder in een gietende regenbui terechtkomt."
"Ik kom altijd wel op mijn pootjes terecht ja, maar die onderliggende grondstroom is er ook altijd wel: er loopt altijd wel een bizarre soundtrack mee. Maar ça va; het gaat wel goed."