The Germans ::''Onze nummers slaan nergens op''

goddeau: Ik vind nochtans dat je als luisteraar meer moeite moet doen om in deze plaat te raken.
Ampe: "We zijn ditmaal meer de grenzen gaan opzoeken, misschien daarmee."
Cauwels: "En er is meer over arrangementen en geluid nagedacht. In het begin deden we eigenlijk maar wat, zochten we vaak chaos op zonder dat het echt doordacht was.
Ampe: "De muziek is ditmaal meer ontstaan tijdens het repeteren, waar we vroeger met kant en klare nummers aan de slag gingen en die daardoor snel hun definitieve vorm hadden. Nu veranderde er tijdens het opnameproces nog redelijk wat, gewoon door te spelen. En ja, vroeger was de aanpak simpeler: bas, drum, gitaar en een stem erbovenop. Nu hebben we onze aanpak opengetrokken en durfden we ons iets meer laten gaan."

goddeau: Dat blijkt vooral uit een nummers als "Dog".
Cauwels: "Dat is het meest prog-achtige nummer dat op de plaat staat. Vergelijk dat met "The Next Superstar" op de e.p. en je hebt inderdaad een wereld van verschil. Dat zijn natuurlijk twee uitersten. We zijn weliswaar aan het evolueren, maar ook nu maken en spelen we nog pure rocksongs."
Ampe: "Het is er ons niet om te doen de grenzen van de popmuziek op te zoeken, we willen het gewoon spannend maken. Zelf luister ik bijvoorbeeld amper naar prog. At The Drive In is in mijn platenkast hetgeen dat daar nog het meest bij in de buurt komt."

goddeau: Ook al zijn jullie geëvolueerd, toch staat "Pornographic Blue" ook op de plaat.
Ampe: "Er is discussie geweest binnen de groep of we het wel opnieuw op plaat zouden zetten. Uiteindelijk hebben we het gedaan, in een nieuw opgenomen versie en het staat behoorlijk afgezonderd van de rest van de nummers. Het is een soort knipoog op het einde, zodat we weten vanwaar we komen. En het is een gebaar naar de fans, voor de meisjes."
Jacobs: "Een argument om het niet op de plaat te zetten, was dat het niet echt bij de rest paste. Tot het plan kwam om het als radiosingle uit te brengen, dat was natuurlijk een stevig argument pro. Maar zoals het er nu naar uitziet, zal het niet als single verschijnen."

goddeau: Ondanks dat alles, heeft het wel een intrigerende titel. Vooral de vraag hoe die kleur er moet uitzien, spreekt tot de verbeelding.
Ampe: "Ik zou zeggen flets blauw met een beetje wit. Een beetje groezelig, eventueel met een wat roze erbij. (denkt na) Een moeilijke vraag, eigenlijk."
Cauwels: "Je moet het eigenlijk afleiden uit de rest van het nummer: met z’n verwijzingen naar adult movies en het coming of age-aspect, zoals de plaat van Milow. (grijnst)."
"De teksten zijn ook meer flarden dan echt een verhaal. Veel teksten gaan eigenlijk nergens over. En als het wél ergens over gaat, dan is het vaak zo door elkaar gegooid dat niet meer te herkennen is waarover het gaat."
Ampe: "Het gaat vooral om de ritmes. Je hebt tekstschrijvers die soms al jaren een tekst hebben liggen voor ze die voor een nummer gebruiken. Bij ons is de muziek er altijd eerst en komt de tekst pas later. We kijken bij het schrijven van de teksten wel naar de inhoud, maar de klank primeert toch: het moet goed klinken."
Cauwels: "Soms zijn er bijvoorbeeld wel stukken die persoonlijk zijn, maar dat zal zelden een heel nummer lang het geval zijn. En vaak durven we dan een "you" door een "me" vervangen, of omgekeerd, zodat het uiteindelijk niets meer betekent."