|
goddeau: Over naar de muziek: oorspronkelijk speelden jullie alleen maar covers. Op dit album staan uitsluitend eigen geschreven nummers. Hoe zijn jullie daaraan begonnen? McConnell: "Amanda had wat nummers liggen die ze zelf geschreven had. Die hebben we dan een paar maanden na de wedstrijd uitgeprobeerd met de groep. Stilaan probeerden we samen nummers te schrijven. Dat is een heel organisch gegeven: we forceren ons nooit. Vaak heeft Amanda een idee voor een nummer dat elke muzikant voor zijn eigen instrument verder invult."
goddeau: Jullie nummers bezorgen instant levensvreugde en klinken bijzonder professioneel. McConnell: "We wilden onze oorspronkelijke live sound behouden. Onze muziek is ook de som van onze verschillende muzieksmaken. We houden allemaal van Bloc Party, Arctic Monkeys en Arcade Fire. Taylor en ik luisteren meer naar mellow stuff, zoals Feist, Cat Power of Okkervil River. Tim luistert veel naar jazz. Maar we zijn niet bang te zeggen dat we ook fan zijn van Britney Spears, Kylie Minogue en Madonna. We proberen onze muziek niet in een richting te duwen." goddeau: Het is vrij uitzonderlijk dat vijf individuen die elkaar vooraf niet kenden samen naar eenzelfde geluid evolueerden. McConnell: "Dat was dan ook een van de redenen waarom we ermee zijn doorgegaan." goddeau: De aanwezigheid van een viool lijkt geen evidente keuze. McConnell: "Eigenlijk waren we op zoek naar een tweede gitarist, die we maar niet vonden. Amanda had het idee dat viool en gitaar dezelfde tonaliteit hebben. We probeerden dat uit in de twee YeahYeahYeah-covers die we toen speelden, "Black Tongue" en "Maps". Hun overgedubde gitaarlijnen vulden we in met viool. Toen we onze eigen nummers gingen schrijven was de viool een logische aanwezigheid." goddeau: Feesten lijkt een hoofdthema? McConnell: "We houden van feesten, maar volgens mij maken we geen feestmuziek. Onze ambitie ligt er niet in om voortdurend dronken rond te lopen, hoewel we na elke tournee wel een zatlappenfeestje houden. Onze muziek is dansbaar en dat is bijzonder leuk op feestjes." goddeau: Jullie openden destijds voor de grootste nieuwkomers van 2006: Kaiser Chiefs, Arctic Monkeys, Maxïmo Park.... McConnell: "Dat was natuurlijk fantastisch, want dat waren concerten waarvoor we zelf een ticket gekocht zouden hebben. Nu mochten we gratis én mochten we zelf spelen, op datzelfde podium. Het is inspirerend om bands te zien die stonden waar jij nu staat en die bereikt hebben waar jij zo naar verlangt." goddeau: In "Get What You Want" zingt Amanda: "Let’s turn our nose up / Become a snob / Because we’re treading on rooves / ’Cause we’re so fucking cool / Oh give the act up / You know you’re geeks". Gaat dit over reacties op jullie succes? McConnell: "Neen, want we schreven dit voor we populair werden. Het gaat over hipsters uit Brisbane die in groepjes zitten en daarom denken dat ze geweldig zijn. Het is een reactie op mensen die iets willen uitstralen wat ze niet zijn. Wij zijn trouwens geen geeks. Op school waren we de kunstkindjes die naar alternatieve muziek luisterden. Meer hadden we niet om anders te zijn omwille van onze schooluniformen." goddeau: Yes Yes Vindictive klinkt als titel wel wraakhoudend? McConnell: "Het is een lyric uit "Yes Yes" en is inderdaad een reactie op opmerkingen over onze leeftijd. Het is een aanmaning om dieper en verder te kijken." goddeau: Jullie toetseniste Sarah bedankt Ben Folds in de credits. Is hij haar grootste inspiratie? McConnell: "Ben Folds is haar favoriete muzikant. Door hem is ze naar muziek beginnen luisteren. Bij mij is dat The White Stripes. Elephant was de eerste plaat die ik kocht. Door dat album ben ik echt naar muziek beginnen luisteren. Na Elephant ben ik dieper gaan graven en luisterde ik naar punk, zoals Green Day of Hole." goddeau: Dat is nog steeds maar de jaren ’90 maar amper tien jaar geleden. McConnell: "Voor ons is dat al heel lang geleden, hoor! Maar goed, soms luisteren we ook naar jaren ’80-muziek: Eurythmics, Cars en The Police. Trouwens, het komt goed, want onlangs heb ik Patti Smith ontdekt!"
26 maart 2008 |