Domino 08: Begaaide rock en functioneel naakt

Woensdag 16 april is Will Johnsondag. Waar Johnson zijn twee Americanabands Centro-Matic en South San Gabriel tot nog toe altijd netjes uit elkaars vaarwater hield, brengt hij daar nu radicaal verandering in. Binnenkort komt met Dual Hawks een dubbelsplitalbum uit van beide bands en ook live krijgt Johnson het extra druk. Zijn ruigere countrykant komt het eerst aan bod met het vaak stevig rockende Centro-Matic waarna South San Gabriel, verzamelnaam voor Johnsons duystere rootswerk, de avond in schoonheid afsluit.

Een dag later mag Baby Dee de Club charmeren met zijn/haar theatrale piano- en harpballades. Deze vijftigjarige half man/half vrouw heeft reeds een hele carrière achter de rug aan de zijde van onder meer Current 93’s David Tibet en Marc Almond, maar dankzij het recente succes van die andere androgyne melancholicus, Antony, krijgt ze (hij?) nu wat meer de aandacht die ze verdient. Onder andere Matt Sweeney en Will Oldhamdrummer Alex Nielson maken deel uit van haar (zijn?) band.

Vaste Dominoklant Adam Green krijgt dit jaar de eer om het festival af te sluiten. Eerdere doortochten leerden ons dat dat wel eens gepaard zou kunnen gaan met gekke danspasjes, absurde meezingers en andere aanstekelijke onnozelheid. Ambiance, kortom, zoals dat op een laatste festivaldag hoort te zijn. Soko, de Franse actrice/muzikante die u vast kent van het op allerhande radiozenders tot in den treure toe herhaalde "I’ll Kill Her", mag het kritische AB-publiek proberen te overtuigen dat ze meer is dan de hype van de week. Allesbehalve een hype is Jeffrey Lewis, de multigetalenteerde antifolkie/tekenaar die ondanks een aantal erg knappe platen met Daniel Johnstonallures nog steeds op weinig erkenning kan rekenen. Hij mag met zijn begeleidingsband The Jitters de slotavond openen.

Aan het Dominopubliek om verborgen parels als Jeffey Lewis en andere Mariee Siouxen uit het programma op te pikken. Dat is tenslotte al van bij de start een van de hoofddoelen van het festival: even getalenteerde maar minder voor de hand liggende namen een platform bieden in de schaduw van gevestigde waarden. Hoewel deze editie op het eerste gezicht misschien minder gewaagd oogt dan voorgaande jaren, schuilt er onder de oppervlakte toch nog meer dan genoeg lekkers voor smaakvolle muziekliefhebbers met zin voor avontuur. U bijvoorbeeld?