Timesbold :: ''Af en toe moet ik de dictator kunnen spelen''

goddeau: Wat doe jij als je geen plaat opneemt of toert?
Whip: "Heb ik werk nodig, dan ga ik grachten graven. Ik voel me thuis tussen die grachtengravers. Het is zwaar werk, maar mentaal is het licht. Na afloop neem ik een douche en kan ik het achter me laten. Dan ga ik naar mijn vaste bar waar ik me ergens op de achtergrond zet en vier uur lang schrijf. Dat is mijn favoriete bezigheid. Platen opnemen, toeren, … dat kan me allemaal niet zo veel schelen, maar die paar uur elke dag dat ik schrijf, heb ik nodig, anders wordt het gevaarlijk. Toeren is riskant."
"Op een paar flarden na is alles wat ik schrijf gerecycleerd materiaal. Ik hou ervan muziek te maken die niet luider klinkt dan een conversatie. Soms schrijf ik pagina’s vol met losse flarden en maak daar dan iets van. Je moet je onderbewuste immers verleiden tot schrijven. Ik schreef ooit een song terwijl ik onder water in bad mijn adem inhield en met mijn hand boven water op mijn notablok schreef. Een andere keer heb ik in de bibliotheek alle titels van de boeken genoteerd en met die woorden een persoonlijk verhaal geschreven. Dat experimenteren is voor mij een groot stuk van het plezier. Just doing the silly things."
"Dat leidt wel eens tot rare interpretaties van mijn teksten, maar ik corrigeer ze niet graag. Als een song een bepaalde mening voor je heeft die ik niet bedoelde, dan mag dat. Ik vind het wel vreemd als mensen denken dat ik een christen ben. Dat hoor ik voortdurend, omdat ik zo vaak aan bijbelse beelden refereer. Ik denk nochtans dat ik al behoorlijk duidelijk heb gemaakt dat ik een fundamentele atheïst ben."

goddeau: Vroeger was je een sportieve tiener. Hoe kwam het zo ver dat je verslaafd raakte?
Whip: "Ik gebruikte al toen ik nog baseball speelde op mijn vijftiende. Ik was een wegloper en sliep gewoon in de dug-out aan het sportveld en werd net voor de training wakker met een fles wodka. Ergens onderweg ben ik met muziek begonnen en vond ik uit dat ik liever bij muzikanten dan bij sportmannen rondhing. Het zijn interessantere mensen."
"Het heeft tijd gekost om af te kicken. Ik weet niet eens hoe het gelukt is, ik denk zelfs niet dat ik er veel controle over had. Het is alleen niet teruggekomen. Nog niet, misschien. En daar ben ik wel bang voor, want als de verslaving terugkeert, dan keert het erger terug. Je lichaam herinnert zich de drugs en begint opnieuw waar je stopte. Misschien heb ik geluk gehad. Ik word ook wat ouder nu en maak me er wel zorgen over. Ik wou dat ik kon zeggen dat muziek me geholpen heeft om af te kicken, maar ik schreef al toen ik aan de drugs zat. Muziek is gewoon een constante doorheen alles."
"Het is al even geleden nu dat ik nog gebruikt heb. Deels omdat ik van New York naar Portland ben verhuisd. Niet dat er daar geen drugs te krijgen zijn, maar de verhuis betekende een nieuwe start. Er leven daar tegenwoordig inderdaad heel wat goeie bands als The Shins. Dat komt omdat het daar nog goedkoop leven is, al zal dat niet zo lang meer duren nu de stad een hippe reputatie heeft: de yuppies kunnen elk moment komen. Ik heb dat meegemaakt op elke plek waar ik ging wonen, en ook in Portland is het liedje weer begonnen."

goddeau: Stellen jullie eigenlijk iets voor in de Verenigde Staten.
Whip: "Er is daar wel eens een plaat van ons uitgebracht, maar niet echt met succes. Ik boycot de Verenigde Staten een beetje. Waarom? It’s a shitty country. (lachje). Ik treed wel op in Portland met wat vrienden, maar door het land toeren? Je kunt net zo goed thuisblijven en de scheermesjes pakken: als je na acht uur rijden wat te eten krijgt en er komt volk kijken, dan ben je een gelukzak. Het is hard, voor iedereen, en ik ken niemand die liever daar optreedt dan in Europa. Het kan me totaal niet schelen dat ik thuis geen erkenning krijg, het is goed dat ik twee gescheiden levens leid. Ik zou naar hier kunnen verhuizen, maar net zo goed naar New Orleans. Misschien doe ik het allebei ooit wel eens."

goddeau: Je deed dit voorjaar opnieuw een kleine solotoer door België, Nederland en Duitsland. Viel die mee?
Whip: "Geweldig. Ik wil nooit meer met anderen op reis. (lachje) Ja, ik weet het, ik doe het straks toch weer met Timesbold. Maar ik hou van die vrijheid, en het alleen zijn. Op mijn eentje onderweg naar Berlijn, Hamburg,…. It was a blast. Of ik niet alleen was tijdens die lange ritten? Naah. Ik had Bob Dylan om me gezelschap te houden met zijn Theme Time Radio Hour."

goddeau: Dan laten we je opnieuw gerust!

Timesbold treedt op 9 mei op op Les Nuits Botanique, op 20 mei in STUK in Leuven en op 23 mei in Cactus in Brugge.