|
Vier jaar was het geleden dat we nog een Styrofoamplaat kregen van Arne Van Petegem. Het directeurschap van muziekcentrum Trix bleek uiteindelijk meer tijd in beslag te nemen dan gedacht, en het kwam er niet meer van muziek te maken. Keuzes moesten worden gemaakt, en zie: vandaag is er het nieuwe A Thousand Words en dat werd een onversneden popplaat.
 Van Petegem: “Dat was de bedoeling! Al even zelfs, maar eindelijk is het gelukt. Niet dat het moeite gekost heeft: ik had al veel aanzetten en schetsen verzameld in de vier jaar die voorbij zijn gegaan sinds mijn vorige plaat Nothing’s Lost. Ik dacht eigenlijk dat ik al materiaal had voor een volledige plaat, maar uiteindelijk heb ik dan toch weer wat nieuwe nummers geschreven en vanaf dan kwam het erg vlot en natuurlijk.”
“Waarom het zo lang geduurd heeft? Omdat ik een job had en het bijgevolg druk had. Ik moest plots zelf vaststellen dat het al verdomd lang geleden was dat ik nog een plaat uit had en dat het er op die manier misschien nooit meer van zou komen. En dus heb ik de omstandigheden veranderd zodat het plots veel sneller ging. In tegenstelling tot wat ik dacht, bleek het niet mogelijk om Trix en muziek maken te combineren en dus heb ik de knoop doorgehakt. Ik deed het nochtans wel graag en ben dan ook nog wat betrokken bij Trix, maar ik kon het muziekmaken niet loslaten. Dat was geen optie voor mij.”
goddeau: Waarom moest het een popplaat worden?
Van Petegem: “Omdat ik zelf een heel grote popliefhebber ben. De meeste van mijn favoriete nummers zijn dingen die je kunt meezingen of -fluiten. Na de vorige platen hebben we ook veel live gespeeld en ik merkte dat ik de uptempo dingen veel leuker vond om te brengen. Het idee was dus om een plaat te maken met veel snelle nummers zodat we die ook live konden brengen. Afgewisseld met de rest, natuurlijk. En dat ging vanzelf. Ik luister ook veel naar meer dance-achtige elektronica tegenwoordig: veeleer Lindstrom of Villalobos dan de ‘moeilijkere’ dingen.”
goddeau: Je was het slaapkamercultuurtje beu?
Van Petegem: “Beu niet. En het is ook geen kwestie van me afzetten tegen, het woord is veeleer ‘ontgroeid’.” goddeau: Je bent van label veranderd en hebt Morr Music achter je gelaten. Was dat moeilijk?
Van Petegem: “Voor mij was dat niet moeilijk. Het was een proces dat lang geduurd heeft en begonnen is in het najaar van 2005. Toen zijn we met Nothing’s Lost gaan toeren in de Verenigde Staten en links en rechts kreeg ik daar wat aanbiedingen van Amerikaanse labels. Tegelijkertijd merkte ik ook dat je de steun van zo’n label ook nodig hebt als je daar iets wil verwezenlijken. Het is veel moeilijker om van hieruit zulke dingen te gaan regelen. Ik heb de link dan ook snel gemaakt. Op Morr had ik ondertussen ook vier platen en die met Fat Jon uitgebracht en ik had het gevoel dat ik er uitverteld was.”
16 april 2008 |
