dEUS :: ''Evolutie is de enige vanzelfsprekendheid''

goddeau: In eigen land is er wél een clubtour, die bovendien waanzinnig snel uitverkocht was. Schrok je daarvan?
Gevaert: “Ergens is dat toch verbijsterend. En misschien zelfs jammer: zelfs sommige vrienden van me kunnen nu niet komen kijken omdat ze niet snel genoeg waren.”
Janzoons: “Goh. Je weet natuurlijk nooit, maar ook bij de vorige tours ging het goed, dus ergens verwacht je dat wel. Niet dat ik er geld om had willen verwedden dat het zo hard zou gaan, maar het is ook niet zo dat ik er steil van achterover sloeg: de zalen zijn immers niet al te groot.”

goddeau: Bovendien sluiten jullie Rock Werchter af. Doet dat nog iets?
Janzoons: “Het is zeker een vorm van erkenning, absoluut. Maar ik weet niet of er nog wordt nagedacht in termen als ‘headliner van het festival’: er zijn zoveel gigantisch grote groepen dat dat eigenlijk van geen tel meer is. Maar anderzijds is het zeker een teken van respect en vertrouwen voor ons en dat is fijn. Maar in het buitenland spelen we evengoed op grote festivals. Daar zijn we weliswaar geen top of the bill, maar staan we geregeld bij de laatste drie, wat ook niet slecht is.”

goddeau: Wat moeten we ons eigenlijk voorstellen bij dEUS in het buitenland? In de vaderlandse pers wordt het ofwel voorgesteld alsof de wereld aan jullie voeten ligt, ofwel alsof dEUS nergens staat.
Janzoons: “Er wordt veel over geschreven, dat klopt, maar het is zeker geen mythe. Ik kom ook af en toe lezersbrieven tegen genre ’Ik was in Oostenrijk en niemand daar bleek dEUS te kennen.’ Dat bewijst niet dat we daar geen publiek hebben. Ga hier op straat die vraag stellen en je kan hetzelfde resultaat hebben.”
“Maar hoe zal ik het zeggen? In het buitenland denk ik dat we vergelijkbaar zijn met groepen als Queens Of The Stone Age in België, qua bekendheid. Wat wil zeggen dat we de plaatselijke AB’s uitverkopen en dat is niet slecht. Om het in voetbaltermen te zeggen: tweede klasse, of onderaan eerste. En dat is goed. Maar we willen natuurlijk nog groeien.”

goddeau: Maar wat kan nog bereikt worden dat na zeventien jaar nog niet bereikt is?
Janzoons: “Je kan nog veel verder gaan. Ik zeg niet dat het onze ambitie is, maar je zou overal in de stadia kunnen gaan spelen. En is zoiets haalbaar? Waarom niet. Om brutaal te zijn: volgens mij heeft dEUS het potentieel van een grote groep. Zonder blasé te willen klinken, maar ik zie niet in waarom we zouden moeten onderdoen voor Coldplay.”

goddeau: Misschien omdat een Coldplay-plaat net iets toegankelijker is dan een van dEUS?
Janzoons: Misschien wel, wij zijn Coldplay niet. Coldplay is zéér herkenbaar, terwijl dat bij dEUS niet echt zo is, al hoeft dat geen handicap te zijn. We zullen wel zien, speculeren heeft weinig zin, maar het is wel de bedoeling dat het in stijgende lijn gaat.”

goddeau: Muzikaal stijgt de lijn alvast: Vantage Point klinkt alweer totaal anders dan we gewoon zijn.
Janzoons: “Hoe verklaar je zoiets? Je hebt de algemene mood van een plaat die bepaald wordt door de groepssfeer, door de plaats waar je ze opneemt, het weer, het seizoen, je invloeden, je liefdesleven. In die zin was de vorige plaat veel donkerder, omdat die in niet echt ideale omstandigheden tot stand is gekomen. Deze is veel levendiger, zelfs de rustige nummers zijn frisser.”
“We willen onszelf ook blijven verrassen. Wat we doen, doen we uit zelfbehoud: we willen ons niet vervelen. Het is ook gewoon fijn om iets nieuws te doen, om te blijven evolueren, in die mate zelfs dat ik het de enige vanzelfsprekende manier van werken vind. Het gebeurt ook bijna vanzelf: vroeger bestond hiphop of r&b niet, dus dat zijn allemaal nieuwe invloeden die blijven opduiken en op de een of andere manier een invloed uitoefenen en je doen evolueren. Ik kan soms niet snappen dat andere groepen dat niet doen.”