Isobel Campbell & Mark Lanegan :: ''Fantaseren over een psychedelische, erotische dood''

goddeau: Hoe kijk je dan terug op het eerste deel van de Ballad-tournee, waarop Vaselineszanger Eugene Kelly noodgedwongen Mark Lanegan verving?
Campbell: "Ik hou veel van Eugene en zijn stem is prachtig maar hij was niet de geschikte persoon voor die nummers. Het voelde helemaal niet juist aan. Maar Mark was in die periode fysiek en mentaal niet in staat om te toeren. Het was heel ontgoochelend om niet te kunnen optreden met de man met wie ik de plaat had gemaakt. Achteraf gezien was die tournee een zinloze stijloefening voor me. Het plaatje klopte zóveel beter toen Mark later wel mee toerde."

goddeau: Schieten jullie wel goed op met elkaar? Tijdens jullie optreden in de Vooruit vorig jaar keken jullie elkaar amper aan, alsof jullie net een vlammende ruzie achter de rug hadden.
Campbell: "Ik denk dat we allebei heel verlegen en zwijgzame personen zijn… Kijk, ik heb vannacht slechts een uur geslapen omdat ik zoveel stress had voor deze interviewdag. Ik ben een heel rustig en stil meisje dat erg op haar privéleven gesteld is en ik vind het lastig om over mezelf te praten, omdat een plaat maken soms een pijnlijk proces is en ik die gevoelens voor mezelf wil houden. Soms voelt het alsof ik mijn ziel verkoop, als een soort van bizarre prostituee."

goddeau: Wat moet ik me voorstellen bij Devil Dirt en wat valt er ’s zondags dan wel te beleven?
Campbell: "Ik zie de titels van mijn albums graag als een soort van paraplu die alle nummers omvat. Bij Devil Dirt stel ik me een grauwe, fictieve plaats voor waar alle verhalen plaatsvinden die op de plaat aan bod komen.En zondag is een symbolische, voor velen zelfs heilige dag. Ik hou van dat contrast tussen goed en kwaad. Donker en licht. Zacht en hard."

goddeau: Lee Hazlewood en Nancy Sinatra waren ook zo een contrastrijk duo. "The Raven" heeft opvallend veel weg van hun "Some Velvet Morning". Een eerbetoon?
Campbell: "Niet echt. Ik had Leonard Cohen in gedachten toen ik dat nummer schreef. Ik ben gek op Cohen. New Skin For The Old Ceremony is een van mijn favoriete platen. Maar "Some Velvet Morning" is zowat een blauwdruk voor ieder nummer dat ik schrijf, ik ben echt geobsedeerd door die song. Ik deed het dus niet bewust maar het zit in mijn bloed. Al mijn favoriete muziek trouwens, ik zuig het op als een spons."

goddeau: Wat zijn je favoriete duetten, buiten "Some Velvet Morning"?
Campbell: (denkt lang na) "Ik hou veel van "Fairytale Of New York" en "Green Apples" van Glenn Campbell & Bobby Gentry. "Jackson" door Johnny Cash & June Carter is ook geweldig. Serge Gainsbourg heeft een paar knappe duetten gemaakt... "Bonny & Clyde", gezongen met Brigitte Bardot, is mijn favoriet."

goddeau: Hou je ook van muziek die men absoluut niet met jou zou associëren?
Campbell: "Hmm. Ik ben fan van Dolly Parton maar dat schemert misschien toch nog door in mijn muziek (lacht). "Appetite For Destruction" van Guns ’N Roses was een van de eerste platen die ik ooit hebt gekocht, en ik beluister die nog vaak tijdens het joggen. Die invloed komt vooralsnog niet tot uiting in mijn werk, denk ik…"

goddeau: Pardon?
Campbell: "Toch niet voor een lange tijd. Ik ben doodop momenteel, helemaal uitgeput. De mensen weten niet wat er bij zo’n plaat allemaal komt kijken. It’s a crazy lifestyle. Als de inspiratie komt zal ik wel weer aan de slag gaan, maar ik ga het zeker niet pushen. Ideeën en creativiteit moeten vanzelf ontstaan, niet op bevel of omdat het er zogezegd weer eens tijd voor zou moeten zijn. Op dit moment is die creatieve drive er niet, maar vroeg of laat steekt die wel weer de kop op. Hopelijk."

goddeau: We hopen hetzelfde. Succes en bedankt voor het gesprek.

Op zaterdag zeven juni stellen Isobel Campbell & Mark Lanegan hun Sunday At Devil Dirt voor in de AB.