Xiu Xiu :: ''Als je geen risico’s durft te nemen, wat heeft het dan voor zin?''

Weinig groepen leggen zo schaamteloos hun ziel op tafel als Xiu Xiu. Vooral frontman Jamie Stewart lijkt het hart op de tong te dragen. In een oud interview gaf hij al te kennen dat elk album voor een ander gevoel staat, en die kernwoorden lijken ook nu nog steeds deel uit te maken van zijn wereld.

Wie het lijstje (hopeloosheid, eenzaamheid, verwarring, schaamte, angstige voorgevoelens, depressie, achterlijkheid, volledige shock, boosheid, zorgelijkheid, gekte, angst, woede, spijt, een gevoel van droefgeestigheid en af en toe zelfs waardering voor goedheid) afgaat, kan zich ernstige vragen stellen bij de mentale toestand van Stewart. Met de vorige plaat brak hij zijdelings met die traditie door zijn woede rond een laffe oorlog te ventileren waarbij “veilige bombardementen” voor talloze anonieme slachtoffers zorgden. Women As Lovers is echter duidelijk opnieuw een pak introspectiever.

goddeau: In The Air Force zat een duidelijke politieke ondertoon, dat liet je ook merken in de interviews. De titel van de plaat was vanuit dat oogpunt een duidelijk statement. Zit achter Women As Lovers ook een verhaal?
Stewart: “Elke plaat is een momentopname. Voor mij geven ze het jaar weer waarin ze gemaakt zijn. Women As Lovers gaat zowel over het boek van Elfride Jelinek als over hoe ik er mee omging. Ik vond in het boek veel terug over mijn eigen ervaringen rond hoe geweld inherent is aan liefde en hoe sociaal beladen relaties zijn, zelfs als ze elementen van terreur in zich dragen. Nu heb ik een liefdevolle relatie met iemand, eens ik dat besefte ben ik er halsoverkop in gedoken. Ik besefte dankzij die relatie dat liefde op emotioneel vlak veel goeds in zich kan dragen.”
“De titel staat voor mij enerzijds voor hoe je kan aangetrokken worden door een liefde die iets gruwelijks in zich heeft en waar je een persoonlijk risico bij loopt, maar anderzijds ook voor hoe een relatie haast miraculeus tot iets moois kan uitgroeien.”
“Ik haatte en hield van het boek tezelfdertijd, omdat het me confronteerde met wie ik was en niet langer wenste te zijn. Het is een ongelooflijk boek, Jelinek blijft me gewoonweg verbazen.”

goddeau: Dit is wel een heel oprecht antwoord. Maar eigenlijk ben je altijd heel open geweest over wie je bent en waar je voor staat. Denk je nooit dat het verstandiger is om je privéleven wat meer af te schermen?
Stewart: “Daar is het te laat voor.”

goddeau: Ook je open relatie met je fans is opvallend. Niet alleen is er het “Polaroid Project” (fans nemen polaroidfoto’s van de groep tijdens de tour -- maar niet tijdens de concerten -- en sturen die dan op naar Xiu Xiu. Van die foto’s is nu een boek verschenen; jbo), maar op jullie site staan ook persoonlijke zaken te lezen, zelfs je e-mailadres. Ben je niet bang dat je hiermee gevaarlijke gekken zal aantrekken?
Stewart: “Dat is een paar keer gebeurd, maar daar ga ik liever niet op in. Het is een risico maar anderzijds hebben zoveel intelligente, grappige en openhartige mensen gereageerd dat het dat waard is.”