Tindersticks :: ''We moesten er even tussenuit om terug te kunnen komen''

goddeau: Een recensent merkte op dat aangezien er niet zoveel aan het geluid is veranderd, of jullie nu een zestal of een trio zijn, jij wel de architect moet zijn. Heeft hij het bij het rechte eind?
Staples: (aarzelend) "Ik denk, ik denk niet dat … Al onze albums hebben bepaalde productionele kantjes die veel met mij te maken hebben, maar het gaat om de ideeën … in een song als "The Other Side Of The World" zijn de strijkers heel erg belangrijk en helemaal anders dan wij ze tot nu toe gebruikten. Misschien horen mensen dat niet en denken ze bij het horen van mijn stem en strijkers "oh, Tindersticks", maar de manier waarop die arrangementen zijn gemaakt is veel abstracter, met verschuivende texturen: totaal het tegengestelde van de grote melodische arrangementen van vroeger. En zo is elke song anders benaderd. Voor mij zijn songs als "The Flicker Of A Little Girl" of "The Organist Entertains" dingen die we nooit eerder hebben gedaan. The Hungry Saw draagt echo’s van alles wat we ooit gedaan hebben, maar tegelijk is het net zo goed een ontdekking van nieuwe mogelijkheden voor ons."

goddeau: Het is pas in de knappe afsluiter "The Turns We Took Together" dat we klassieke, grote strijkers krijgen. Dat was ook het plan?
Staples: "Dat was een vreemde song, die ons heeft verrast. Dat had veel te maken met de opnames, waarbij de band dat kleine liedje in zijn greep kreeg. Toen we met Lucy (Wilkins, mvs) over de strijkersarrangementen praatten en met Terry (Edwards, mvs) over de blazers hadden we specifieke vragen: bij "The Other Side Of The World" wisten we bijvoorbeeld heel goed wat we wilden, maar we zeiden hen ook dat als ze iets anders hoorden ze ideeën mochten opperen. Zo zijn ze elk apart op de proppen gekomen met arrangementen voor "The Turns We Took Together". Dat leek iedereen ideeën te ontlokken. Het is de song die het meest van de hele band is. Het moest zo zijn dus we moesten gewoon volgen."

goddeau: Er zijn nogal wat songs die het album niet gehaald hebben. Komt er snel nog een album?
Staples: "Neen. Eén song is de B-kant van "The Hungry Saw": die hebben we slechts met pijn in het hart van het album gehaald. En we verkopen op tour ook een 7 inch met "What Are You Fighting For?", dat eigenlijk de laatste song op de plaat zou zijn. Nu eindigen we er onze set mee en hebben we het zijn waardigheid gegeven als singletje. Er komt dus niet per se snel een plaat." (lacht)
goddeau: Maar dit is wel een nieuwe start?
Staples: "Dat hoop ik toch. Vroeger gingen we gewoon door omdat het zo moest. Nu hangt alles af van de collectieve energie. Als die er is gaan we verder; als die er niet is, dan niet. We gaan niet meer vechten en trekken en sleuren aan mensen. Wie op onze tourbus zit, zit daar omdat hij dat wil: ze willen muziek spelen en dat voel je. Het maakt alles zoveel completer. Zolang dat zo blijft, is deze band een plezier om bij betrokken te zijn."