Anton Walgrave :: ''Werkloosheid mag het doel van een muzikant niet zijn''

Na een niet echt geslaagd avontuur bij major E.M.I. keert Anton Walgrave terug op het voorplan met het aangename Before the dawn. En hij heeft de independent-spirit stevig omarmd: "Er is actie en het is gezellig. Zo moet dat zijn."

Voor Walgrave begon het ooit allemaal met The Same, het groepje waarmee hij het als zeventienjarige snaak tot Marktrockopener schopte. Na één plaat en een mini-cd splitte de groep en trok Anton naar Londen. Daar leerde hij producer Kevin Armstrong (van onder andere David Bowie) kennen met wie hij zijn debuut The Hum voor E.M.I. opnam. Een slechte timing — de plaat werd in de schaduw van Novastar’s debuut gereleased — belette dat de plaat zijn volledig potentieel haalde en Walgrave leek gewoon het rijtje spijtige Vlaamse singersongwritergevallen (zie ook: Jef Mercelis) te vervoegen.

Drie jaar later behoort het contract met E.M.I. tot het verleden, maar staat Walgrave er opnieuw met zijn tweede, Before the dawn. Onder de vleugels van Ronny Mosuses nieuwe NoCircus-label zijn de verwachtingen minder hoog gespannen maar het zelfvertrouwen is gebleven en het majorlabel-avontuur laat geen sporen na.

Walgrave: "Het vertrek bij E.M.I. was geen echte breuk. Het is eerder het typische verhaal: je tekent een contract dat een optie biedt voor vier cd’s — je weet als platenfirma immers nooit of het een succes wordt, maar in geval van, wil je er als eerste bij zijn. Ik heb hen de demo’s laten horen voor de nieuwe plaat, maar ik wist dat het hun ding niet ging zijn. Ik had geld geleend bij de bank om mijn eigen studio in te richten en wou het vooral rustig houden. Met de huidige muziekconjunctuur in het achterhoofd realiseerde ik me echter wel dat er geen geld zou zijn voor wat ik wilde gaan doen. De beslissing kwam dus van beide kanten. Niet dat ik spijt heb van die tijd bij E.M.I., maar zeker ook niet dat het afgelopen is. Ik ben meer tevreden zo."
        "E.M.I. wilde mij in het hoekje van de singersongwriter à la Joost Zweegers duwen. Uitgerekend op het moment dat de plaat van Novastar verscheen, belandde ook de mijne in de rekken. Toen bereikte ik zeker het niveau van Novastar niet. Het liep al fout bij de promotie: E.M.I. heeft zo zijn vaste promotiepaden, en lukt het zo niet dan heb je pech. Nu is dat zeker zo niet. NoCircus is een klein firmaatje en doet wat ze moet doen. En meer dan dat zelfs. Ze zijn heel enthousiast bezig. Er is actie en het is gezellig. En zo moet dat zijn."

Goddeau: De sound van Before the dawn klinkt een stuk moderner dan die van je debuut. De hand van producer Luuk Cox?
Walgrave: "Before the dawn moest frisser klinken dan The hum. Daarom heb ik ook mijn eigen studiootje gekocht: omdat ik dan rustiger kon werken, zonder dat dure studiotijd wegtikte. Ik wilde zoeken: niet alleen gitaren, maar ook met andere geluidjes knoeien."
         "Luuk kende ik van vroeger. Hij had al enkele malen ingesprongen als drummer voor mij. Ik vroeg hem bij de opnames, aangezien hij met loopjes bezig is én met songs — de ideale drummer voor mij dus."
         "Hij is afgekomen en we zijn beginnen werken in mijn studiootje. "Sucking me in" was het eerste nummer waar we aan werkten, denk ik. En zo werd hij langzamerhand producer, wat aanvankelijk niet de bedoeling was. We wilden eerder gewoon zien wat uit onze samenwerking zou komen. Maar ik heb hem er uiteindelijk zo opgezet aangezien hij die rol heeft vervuld. Hij heeft dat fantastisch gedaan."