|
Goddeau: Op de eerste editie van het LynX-festival speelde je samen met tabla-speler Arif Durvesh (van Nitin Sawnhey). Zowel hij als jij waren daar toen zo enthousiast over dat er plannen waren om voor je volgende plaat ook samen te werken. Uiteindelijk is het daar niet van gekomen?
Walgrave: "Ik heb er gewoon niet meer aan gedacht. Het zou tof zijn en misschien gaan we het ooit nog wel doen. Toen had Arif er in elk geval zin in, en ik ook. Maar we zijn aan Before the dawn beginnen werken en het idee kwam niet meer in mij op. Misschien met de volgende plaat, die ik toch iets levendiger zou willen aanpakken. Ik heb er ook niet echt contact mee gehouden al heb ik hem nog een paar keer gehoord, net als Kevin (Armstrong, mvs)."
Goddeau: Heeft Kevin je plaat al gehoord?
Walgrave: "Ik moet hem nog opsturen. Het is zijn ding niet, dat weet ik nu al. Vandaar ook dat ik niet meer met hem heb samengewerkt. Dat was moeilijk hoor. Ik wilde sowieso een ander geluid en Kevin is iemand van de heel traditionele stempel: hij houdt van mooie arrangementen die een nummer groot maken en dat wilde ik nu niet. Hij werkt soms wel met loops, maar op een klassiekere manier, terwijl ik ze net anders wilde gebruiken."
"Het is een soort vadermoord. De eerste demos voor Before the dawn heb ik hem nog opgestuurd, maar hij liet heel beleefd merken dat hij het maar niets vond. Het was echter hetgeen wat ik vond dat ik moest doen."
Goddeau: Het is zowat het verslag van een afgelopen relatie, las ik.
Walgrave: "Ja, dat is het. Een plaat met rustige liedjes over een fout gelopen relatie. Of de keuze voor "Always on my mind" daar mee te maken heeft? Neen, die is er heel toevallig op terechtgekomen. Ik wilde absoluut een cover op de cd hebben, van in het begin. Heel dat plaatje is organisch gegroeid vanuit een nummer of twintig waar we er dan tien van hebben overgehouden. Maar er moest ook een cover bij. Luuk had net een plaat van Elvis gekocht en in de auto stond bijgevolg plots "Always on my mind" op. Luuks vrouw vroeg me of dat geen goed nummer was om te coveren. We waren toen nog maar oktober-november en ik dacht: ik zie zelf wel wat ik wil coveren."
"Uiteindelijk hebben we dat nummer één avond geprobeerd en het stond op band. En omdat het mooi paste op de plaat, staat het er ook op. Het is inderdaad plat gecoverd, maar ik wilde ook niet persé een superoriginele cover zoeken.
Goddeau: Wat is hét moment dat je je herinnert van de opnames van de plaat?
Walgrave: "Het mixen. Als alles tot leven komt. Heel de opname was zo relaxed. Luuk kwam af voor een week en dan zaten wij een week te prullen, te zoeken; niets moet af zijn. We hadden ons eigen schema nu ja, schema: we zagen wel hoe het kwam en dat was heel rustig. Zo wil ik zeker ook mijn volgende opnemen."
"Vooral dát heb ik bij de opname van deze plaat erg gevoeld: ik wil niet meer in handen van anderen, van platenfirmas zitten. Ik heb mijn studio, nu wil ik gewoon muziek maken. Vroeger was dat ook zoveel vanzelfsprekender: The Beatles en de Rolling Stones brachten elk jaar een plaat uit. Die bleven muziek maken. Nu is het blijkbaar de gewoonte maar om de drie jaar een plaat uit te brengen. Volgend jaar in april al een nieuwe cd uitbrengen zou echter wel fijn zijn."
20 August 2002 |
|