Belle & Sebastian :: ''Meer dan popplaten maken willen we niet''

Belle & Sebastian :: ''Meer dan popplaten maken willen we niet''   		Print
    
Pagina 1 2 3
ImageGoddeau: Hoe werkt de banddemocratie met al die songschrijvers? Wordt ieders aandeel hard bevochten? Sarah heeft bijvoorbeeld maar één song staan op Dear Catastrophe Waitress, wilde je er niet meer op?
Sarah: "Neen hoor"
Stevie: "Het is eerder het tegendeel altijd: ’Oh neen, niet mijn song’. De lat ligt immers hoog. We hebben er echt nooit problemen mee gehad. Stuart is gewoon productiever. Meer en meer wordt het een echte samenwerking: "Legal Man" en "Jonathan Davis" zijn dingen die iemand startte, maar door de groep zijn afgewerkt."
"Het klopt wel, je vergelijking dat net als Let It Be van The Beatles, Fold Your Hands Child ook meer de optelsom was van een aantal individuele songschrijvers dan van een groep. Het is dan ook mijn minst favoriete album: het mankeert een bepaalde vibe en klinkt wat vermoeid. Maar ik heb ook nooit begrepen wat fans zien in If You’re Feeling Sinister, dat vinden we zelf ons slechtste album. Ik ga er mee akkoord dat het de sterkste collectie songs heeft, als geheel, maar de sound van de plaat is echt ondermaats. Dat is het interessante: misschien is het die onderproductie waar de mensen van houden. Of luisteren ze enkel naar de songs. Maar als je een plaat wilt maken, wil je het allemaal: een prachtig geluid èn fantastische songs. Toen we er aan bezig waren en enkele nummers hoorden, was ik ervan overtuigd dat het een geweldig album zou worden, iets als Hunky Dory van David Bowie. Maar neen, al is het natuurlijk leuk dat de mensen het wel goed vinden. That’s cool."

Goddeau: Het soundtrackavontuur voor Tod Solonz’ Storytelling wordt algemeen als een debacle beschouwd. Hoe kijken jullie er op terug?
Stevie: "Positief over de hele lijn. Het was fijn werken met Todd en dat hij maar zes minuten van onze soundtrack in de film gebruikte kun je hem niet verwijten: we hadden dat moeten inzien toen we hem de eerste maal ontmoetten. Hij was ook meer het slachtoffer van de artistieke beslissingen die hij zelf nam: de film die hij heeft overgehouden was niet wat hij bedoelde, maar achteraf gezien denk ik ook niet dat hij zoveel muziek nodig had. We waren niet gevraagd om de score voor een hele film te maken, dus dat is een heel klein foutje geweest. Maar ik heb van het creatieproces genoten.De film is goed en ik hou ook van het album. Commercieel was het natuurlijk wel een ramp, die film."
Sarah: "Het was interessant om een album op die manier te maken, aan een hoog tempo. Je moet sommige aspecten dan in andere handen durven leggen en de beslissingen die genomen worden accepteren om het in beweging te houden. Veel in dat project draaide om beslissingen aanvaarden omdat je met iemand van buitenaf werkte, in plaats van eindeloze discussies rond de tafel te voeren. Zo werden we beter: omdat er snel beslist moest worden, smeet iedereen gewoon zijn ideeën in de groep.Vaak pikte iemand anders daar op in en maakte er iets van dat voldeed."
Stevie: "Ik vind de soundtrack als geheel een fijn werkstuk. I stand by it en dat doen we allemaal."

Goddeau: Eén van de fijnste Belle & Sebastiannummers is "Dirty Dream #2", dat voor jullie doen erg up-tempo is. Nooit gedacht om meer in die richting te gaan?
Stevie: "Ik vind een groot deel van onze muziek toch behoorlijk upbeat. Je kunt er toch vaak op dansen, en zeker live werkt "Dirty Dream #2" erg goed."
Goddeau: Je kunt Belle & Sebastian toch bezwaarlijk een dansgroep noemen?
Sarah: "I disagree"
Stevie: "Ik wil onze gevoelige liedjes ook spelen, hoor, maar ik heb toch wel een paar tapes van concerten gezien waar mensen stonden te dansen op onze muziek. My proudest moments, waren dat."


<>< Vorige>

Matthieu Van Steenkiste
29 september 2003

Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com
azerty