The Darjeeling Limited

Een enkeltje richting melancholie, meneer. The Darjeeling Limited toont Wes Andersons klassieke ingrediënten en richt die recht op ons hart.

Wes Andersons universum wordt steevast bevolkt door tragikomische figuren met serieus verwrongen vader-zoonrelaties, gesitueerd in een surrealistisch, bevreemdend seventiesdecor. Wat gold voor het bitterzoete The Royal Tenenbaums en de studioflop The Life Aquatic with Steve Zissou is ook vandaag meer dan ooit waar. Zijn laatste, quasi éénmansproductie, toont meer van ’s mans wereld; in The Darjeeling Limited wordt u meegenomen op een melancholische trip doorheen India.

Het idee is nogal eenvoudig: drie broers spreken elkaar niet voor één jaar, om vervolgens samen een ’spirituele’ treinreis door het overbevolkte subcontinent te maken. Onder de leiding van de oudste Francis Whitman (’funny boy’ Owen Wilson met hoofdverband) nemen ze zich voor ’ja!’ te zeggen tegen het leven en hun bloedband terug te versterken. Een kwalijk idee, wamt deze roadmovie verloopt een stuk stroever dan de itinerary van de oudste doet vermoeden. De gebroeders Whitman sukkelen met gebroken harten, een emotionele erfenis na de dood van hun pa en zijn, on top of that all, niet bepaald de beste maatjes. De zwerftocht van Francis, Jack (Jason Schwartzman) en Peter (Adrien Brody) verloopt langzaam langs lacherige incidenten met peperspray en gifslangen, affaires met een Indiase treinconductrice (met een Buddy Holly-bril op!), maar eindigt uiteindelijk waar kunst begint, een aanval op je gemoed.

Wes Andersons detailfetisjisme — de kerel is niet enkel regisseur, producer, scenarist, naar het schijnt naait hij ook de kostuums eigenhandig — zorgt ervoor dat je vanaf het openingsshot ziet dat The Darjeeling Limited signé Anderson is. Iedere scène is een meesterlijk eigenzinnig gearrangeerde compositie. Hij is de bedenker van een surrealistische wereld die zich onverbiddelijk op je netvlies plant en je meedogenloos meesleept in ’Die Leiden der Jungen Whitmans’. De Oosterse deuntjes die The Darjeeling Limited voortstuwen schreef hij nét niet, maar leende hij van de legendarische Indische filmmaker Satyajit Ray. Anderson doet nog maar eens zijn trukendoos open en betovert de kijker met kitscherig kleurige, maar bovenal weemoedige wapperende beeldcomposities. Daarbovenop poseren de ’broers’ Jason Schwartzman, Owen Wilson en Adrien Brody gewillig in Andersons tableau vivant en doen ze dit met verve. En en plus krijgt u vooraf zomaar een bevreemdend mooi, kort voorfilmpje (mét amper geklede Nathalie Portman))!

The Darjeeling Limited mag dan wel weer meer van hetzelfde zijn, voor ons part mag Anderson ons elk jaar komen betoveren.