The Ideal Husband :: “Onze muziek werkt bijzonder kalmerend in het verkeer”

goddeau: Opvallend ook aan The Ideal Husband is zijn Belgische bezetting. Het is lang geleden dat een band nog zo letterlijk Belgisch uit de hoek kwam.
Collard: “Voor muzikanten is België nog steeds werkelijk België. Er bestaat geen gigantisch grote grens in muzikaal België, vooral niet in het alternatieve milieu. Hoewel de afzonderlijke radio’s wel een duidelijk onderscheid maken tussen muziek aan de beide kanten van de taalgrens, voelen wij dat als muzikanten helemaal niet zo aan. Het klopt wel dat de Vlaamse scène een grotere sterrencultus heeft dan de Franstalige. De muzikanten blijven nieuwsgierig naar elkaar. Ik kende natuurlijk Isolde (Lasoen) via Daan (Collard had een tijdlang een relatie met Daan) en Flip Kowlier kende ik ook: zijn gitarist bleek een van de weinige lapsteelspelers in België te zijn. De beslissing was dus snel genomen. Omdat we vooral met specifieke instrumenten werken, is het moeilijk om in je eigen landsgebied te blijven, het brengt je automatisch tot bij andere mensen.
Ik ben persoonlijk altijd aangetrokken geweest tot Nederlandstaligen (gniffelt). Mijn echtgenoot is Nederlandstalig. Mijn kinderen zijn tweetalig. Ik maak absoluut geen verschil en ik vind het geweldig om iedereen te verenigen in Hawaïaanse klanken, waarvan ik me bewust ben van hun universeel karakter. We zijn allemaal wel beïnvloed geweest door die oude Amerikaanse films of door Elvis. Het is homeless en timeless. Ik denk dat deze muziek over vijftig jaar nog zijn effect zal hebben, althans dat hoop ik.”

goddeau: Jullie universum twijfelt tussen melancholie en vrolijkheid. Er is opvallend veel frustratie en twijfel aanwezig.
Collard: “Het zijn verschillende verhalen. “Terrified” praat over de vrees voor de dood in een soort constante woordspeling over dingen die eeuwig zijn, zoals een ster willen zijn in het echte leven maar geen ster aan de hemel. “Only The Moon” gaat over een bedrogen vrouw. Het is waar dat het vaak tamelijk zwaar is.”

goddeau: Zijn dat dingen die aan de oppervlakte liggen?
Collard: “De teksten zijn niet uitsluitend autobiografisch, hoewel ze dat altijd wel een beetje zijn. Je hebt onbewust zin om iets uit te drukken wat je voelt of gevoeld hebt. Het is vrij moeilijk triestige teksten op vrolijke muziek te schrijven, maar het is nog moeilijker om vrolijke teksten te schrijven zonder dat het belachelijk wordt. We kennen bijvoorbeeld die meneer die “You’re beautiful, it’s true” zingt (Collard doelt op James Blunt). Je moet dat maar durven.
Ik ben een zwartgallig persoon. Ik ga als een angsthaas door het leven, maar daarom hoeven mijn muren niet per se in het zwart geschilderd. Ik hou van een humoristische tegenstelling: in mijn huis, in mijn kleren. Ik heb die positieve energie nodig om te blijven vechten. Voor mij is de impact van de muziek sterker dan de inhoud van de teksten. Als ik me slecht voel ga ik eerder een vrolijk deuntje opleggen. Ik ga proberen naar het tegenovergestelde te gaan. Ondanks alles wat moeilijk en zwaar is in het leven is die lichtheid, die humor, nodig om er uit te geraken. Ik ben ook erg romantisch, vrees ik.(glimlacht)”

goddeau: Is dat het opzet van The Ideal Husband?
Collard: “Ja, het is niet altijd bewust, maar ik denk dat alles draait rond het conflict van het goede en het kwade, geluk en ongeluk. Wanneer je gelukkig bent, ben je bang dat het ongeluk je geluk komt verstoren en wanneer je ongelukkig bent wil je koste wat het kost gelukkig zijn. Je bent niet gelukkig zonder ongeluk en omgekeerd. Dat geldt ook voor kleuren en muziek. Je kan positieve liedjes maken maar ik vind het interessanter om iets te doen met het tegenovergestelde.”