|
Goddeau: Jullie beschouwen de verschenen plaat zelf als jullie tweede. De eerste hebben jullie naar eigen zeggen in jullie hoofd gemaakt om te vermijden dat jullie de ‘typische debuutfouten’ zouden maken. Als jullie er nu op terugkijken, zijn jullie daar in geslaagd? Niek: "Ja. Ik heb tijdens onze vakantie nog eens onze eerste plaat, onze ‘demoplaat’, beluisterd en ik vond het wel grappig om vast te stellen dat de nummers die daarop stonden, eigenlijk niet slecht waren." Bent: "Ze pasten alleen niet in een af en gesloten geheel dat een plaat volgens ons moet zijn. Wij wilden een statement, een plaat die áf was." Tom: "Dat geldt net zo voor schrijvers: je kunt heel veel goeie verhalen geschreven hebben, maar voor je een roman af hebt, heb je er al evenveel geschrapt. Zo is dat met muziek ook: je schrijft veertig nummers en je houdt er elf van over." Goddeau: Jullie zijn met dertig nummers naar de studio gestapt. Elf hebben de plaat gehaald. Wat gebeurt er met die negentien overgebleven nummers? Niek: "We zijn nu bezig met een filmsoundtrack waarvoor we een paar nummers aan het recycleren zijn." Bent: "Die nummers kunnen evengoed op de volgende plaat terechtkomen. Of minstens stukken daarvan. De hele plaat is eigenlijk gerecycleerd: je schrijft een aantal stukken melodieë die een bibliotheek gaan. Als je dan een nieuw nummer schrijft, kijk je of er een stukje van een andere melodie in past. Je hebt wel dertig afgewerkte nummers, maar die deconstrueer en recycleer je met evenveel liefde als je ze geschreven hebt." Tom: "Soms kun je van twee matige één schitterend nummer maken. Soms heb je op een bepaald moment een producer nodig om je daarop te wijzen. "The Love Program" is zo’n nummer dat ontstaan is uit verschillende stukken." Bent: "De oerversie van "The Love Program" gaat al mee van voor Das Pop. Toen Niek iets volledig anders had geschreven en we dat met die allereerste versie samen smeten, bleek dat perfect te werken. Ook "Singsong" heeft zeker drie versies gehad. Daar is zelfs tijdens de plaatopname nog aan gesleuteld. Een plaat moet ook een statement zijn, een geheel." Niek: "Van sommige nummers dachten we echt: "Dit komt op de plaat," en toch staan ze er niet op. Omdat de vibe er niet was of omdat het soms gewoon niet lukte. Live spelen we nu ook een nieuwe track, "Feverman", die oorspronkelijk op de plaat had moeten belanden, maar die we toen niet afgewerkt hebben gekregen. Nu is die dat wel." Goddeau: De plaat is in juli in Frankrijk uitgebracht en in september volgt Engeland: wat hopen of verwachten de heren Das Pop? Tom: "We hopen dat het goed gaat lopen in Frankrijk, Spanje, Engeland, Duitsland, Amerika, Korea, Japan… Goddeau: Jaja, ’t is al goed. Bent? Bent: "Wij maken in principe overal een kans. Neem nu Duitsland. We hadden helemaal niet verwacht dat we daar zo zouden aanslaan want het is uiteindelijk het land van de Guano Apes en de Scorpions." Niek: "Het hangt ook veel af van timing, de juiste concerten op de juiste plekken spelen… Er komt heel wat toeval bij kijken." Bent: "In Engeland weet je het nooit, het kan goed gaan of heel slecht. Het is nooit iets er tussenin. Het grappige is dat ze ons, in tegenstelling tot in België, helemáál niet Brits vinden klinken. In tegendeel: zij vinden ons heel Europees klinken en zetten ons op één lijn met dEUS en Soulwax. In Nederland vinden ze dat ook. Alleen in België merken ze dat niet op, maar blijkbaar hebben we allemaal iets gelijkaardig. Wij horen dat ook niet want wij wonen ook in België." Tom: "In het buitenland vinden ze blijkbaar dat België een heel eigen, Europese sound heeft. Laten we het als een compliment beschouwen."
1 October 2001 |
|