WERCHTER: MGMT :: ''We willen met de voeten van zoveel mogelijk mensen spelen''

Een debuut dat overal gensters slaat, een wervelende passage door de AB Club enkele weken geleden, binnenkort op een festivalpodium bij u in de buurt en nu ook een interview met goddeau: het gaat razendsnel voor MGMT. Wij spraken met medestichter Ben Goldwasser over boksen met God, 9/11 en Karel Coghe.

goddeau: Eerst en vooral: is het nu MGMT of Management?
Goldwasser: “MGMT. In het begin heetten we nog The Management, maar we ontdekten dat die naam al gebruikt was, en dus moesten we onze naam veranderen. We hadden geen zin om lang over een nieuwe, originele naam te brainstormen en gingen dan maar voor een afkorting tot het letterwoord MGMT. MGMT klinkt als één of andere mysterieuze vennootschap en dat idee staat ons wel aan.”

goddeau: Jij en Andrew liepen elkaar tegen het lijf op de campus van de Wesleyan University in Middletown, Connecticut. Wat studeerde je daar?
Goldwasser: “We volgden allebei de opleiding Muziek. En die liefde voor muziek bracht ons uiteindelijk ook samen. We luisterden naar dezelfde groepen, en begonnen op den duur samen muziek te maken. Al was het nooit de bedoeling om ook effectief een bandte stichten, dat kwam gewoon als een logisch gevolg van ons prutsen aan de unief. We waren er nooit op uit om (ironisch) “zoveel mogelijk mensen te bereiken”. Ik herinner me ons eerste optreden: er was een talentenjacht op de campus en wij speelden de “Ghostbusters”-themasong gedurende meer dan 25 minuten. Al onze shows in de beginperiode waren trouwens van die aard:op het podium stonden enkel wij twee, die wat halfafgewerkte ideeën op het publiek loslieten en na 20 minuten weer weg waren. It was kind of an accident that people actually started getting into it.”

goddeau: Ooit afgestudeerd?
Goldwasser: “Ja. Allebei, in 2005. Voor ons afstudeerproject, noem het thesis zo je wil, organiseerden we een concert in een naburige kapel en daagden God uit voor een boksmatch. Het draaide uit op een gelijkspel, want Hij kwam nooit opdagen (lacht).”

goddeau: Wanneer had je het gevoel dat het allemaal wat serieuzer werd?
Goldwasser: “Nog niet eigenlijk. Het enige wat echt veranderd is, is dat we nu onder druk staan van een major label om platen uit te brengen. We voelen nu wel wat verantwoordelijkheid op onze schouders en moeten onszelf dus wat meer in vraag stellen. Stel dat we met nieuwe muziek op de proppen komen, en dat blijkt niet meteen erg verkoopbaar te zijn, dan moeten onszelf nu wel verantwoorden tegenover de mensen die ons betalen om die muziek te maken. En sinds kort spelen we live met een volwaardige band, dus ook in dat opzicht is het wat serieuzer geworden. Nu moeten we ook echt gaan repeteren (lacht).

goddeau: Oracular Spectacular is geproduceerd door Dave Fridmann, bekend van zijn werk met Mercury Rev en Flaming Lips. Wie koos wie?
Goldwasser: “Eigenlijk kozen wij hem. We hadden bij Columbia een lijst gedeponeerd van de producers met wie we wilden werken, en Dave stond op die lijst. Wie er allemaal op die lijst stond? Nigel Godrich, Tony Visconti, Prince,…(proest het uit). Het neusje van de zalm dus, want we waren er van overtuigd dat geen van die allen met een onbekend groepje als MGMT zou willen werken. Maar toen we Dave contacteerden, reageerde hij meteen erg enthousiast en dus was alles snel in kannen en kruiken. Hij is echt een geschikte kerel, zonder een al te groot ego, en dus beviel de hele samenwerking ons zeker en vast. We waren bang om in de handen van een producer te vallen die ons hele project zou overnemen en ons aan de kant zou schuiven, maar met Dave was dat dus nooit het geval. Integendeel, hij leerde ons, groentjes die net komen piepen, enkele kneepjes van het vak.”