WERCHTER: MGMT :: ''We willen met de voeten van zoveel mogelijk mensen spelen''

Goldwasser: “Ik heb er dan ook geen flauw benul van waar het met dit bandje naartoe zal gaan. Wij willen zo ver mogelijk binnendringen in danger territory en zien waar we uitkomen. We konden evengoed die platendeal geweigerd hebben en koppig ons eigen ding zijn blijven doen. Maar die hele indie-ingesteldheid is ons eigenlijk vreemd, wij willen gewoon met de voeten van zoveel mogelijk mensen spelen. Want naast de fun sidemajor konden tekenen en toch ons eigen zin kunnen blijven doen, bewijst dat het wel kan: trouw blijven aan jezelf en toch succes boeken.”

van dit alles, is er ook nog onze subversieve kant. Geen idee of het enige slaagkans heeft, maar wij willen de manier waarop mensen denken over muziek en de hele business eromheen wijzigen. In kunst bijvoorbeeld is het de algemene zienswijze dat wie oprechte, eerlijke en persoonlijke kunst maakt, dat onmogelijk kan volhouden wanneer de artiest in kwestie meer succesvol wordt. In muziek is er volgens mij dan weer een stuitend gebrek aan originaliteit. Er wordt veel te veel naar elkaar gekeken, invloeden worden eindeloos gekopieerd,…Dat wij bij een major konden tekenen en toch ons eigen zin kunnen blijven doen, bewijst dat het wel kan: trouw blijven aan jezelf en toch succes boeken.”

goddeau: In de clip van “Time To Pretend” en op de hoes van het album zien jullie eruit als primitieve jager-vissers. Wat was het idee achter deze look?
Goldwasser: Veel van onze songs zijn geïnspireerd door het postapocalyptische idee dat, zelfs al mocht het einde der tijden ooit aanbreken, de mensen er toch nog het beste van zouden willen maken. Daar gaat die video ook over. We vergelijken het graag met “Lord Of The Flies” (populair boek van William Golding, ld). In dat boek proberen enkele jongeren die vastzitten op een onbewoond eiland ook een eigen vorm van samenleving uit de grond te stampen. Die sfeer van primitieve stammengemeenschappen willen we ook met onze muziek creëren.”

goddeau: Diezelfde ingesteldheid vind je ook bij Yeasayer terug, eveneens een band uit Brooklyn. Is dat nog steeds de nasleep van 9/11?
Goldwasser: Zo kan je het wel stellen, ja. Volgens mij kan je het zien als een soort tegenreactie op de reactie op 9/11. Vlak na de gebeurtenissen hadden heel wat mensen een escapistische reflex, in plaats van zich echt te realiseren wat er aan het gebeuren was. Men weigerde zijn ogen te openen, en mensen probeerden hun verdriet te vergeten door weg te vluchten in meer dansgerichte muziek. Wat er nu gebeurt in New York kan je dan ook zien als een reactie daarop. Wij trachten die balans ook te vinden in onze lyrics. En dat gevoel vind je inderdaad ook bij Yeasayer terug. We kennen hen trouwens al een hele tijd, nog van voor beide groepen bekend werden. Enkele maanden geleden zijn we dan ook samen op tournee doorheen de USA getrokken en dat was erg cool. Net als hen nemen we wat er gebeurt wel serieus, maar ook weer niet té, snap je?”

goddeau: Euh…we proberen. Eén van onze persoonlijke favorieten op Oracular Spectacular is het frêle “Pieces Of What”. In die song zingt Andrew op een gegeven moment zelfs over “the Belgian gates”. Waar slaat dat in godsnaam op?
Goldwasser: “Tgoch, geen idee eigenlijk. Ik vermoed dat het iets te maken heeft met de militaire uitrusting in de Eerste Wereldoorlog. Kan dat? (als wij hem in een notendop vertellen over de heldendaad van Karel Coghe en consorten die de sluizen van de IJzer openzetten en zo WO I een cruciale draai in het voordeel van de geallieerden gaven, kijkt Goldwasser alsof hij het hoort donderen in Keulen, ld) Ja, dat zal het zijn. Andrew is echt geobsedeerd door thema’s als de oceaan en water in het algemeen. De surfcultuur houdt hem erg bezig en woorden als “shore”, “beach” en “waves” komen dan ook frequent voor in onze muziek.”

MGMT speelt op zaterdag 5 juli om 13u45 in de Marquee in Werchter.