Arid :: ''Als je drie keer Werchter hebt gespeeld, wil je wel eens een andere uitdaging''

2002 had hét jaar van Arid moeten worden met een nieuwe plaat, een zoveelste passage op Werchter en het vooruitzicht op een internationale release. "In het najaar Europa, daarna de Verenigde Staten", klonk het nog aan het begin van de zomer, maar achter de schermen rommelde het en plots zat het viertal zonder platenfirma. Over een nieuwe deal wordt echter nog niet te hard nagedacht. "In 2003 gaan we ons gewoon amuseren", is gedecreteerd.

Al bij al liet All Is Quiet Now lang op zich wachten. Maar liefst drie jaar lag er tussen hun prima debuut Little Things Of Venom en de opvolger. Toch vindt gitarist David Du Pré dat niet zo verwonderlijk: "Als je kijkt naar de twee releasedata zie je inderdaad een groot gat, maar voor ons leek dat niet zo. We wilden onze tijd nemen om een plaat te maken waar we volledig achter stonden, en daarnaast hadden we ook vrij lang getourd met die eerste plaat: voorprogramma’s voor eerst K’s Choice, dan Suede en tenslotte een tour van twee maanden met Counting Crows. Het was dus bijna eind 2000 voor we aan de nieuwe plaat konden beginnen denken. En toen kwamen ook de eerste problemen met de platenfirma."
"Van in het begin was het een geforceerd huwelijk geweest met Sony. We hadden indertijd bewust voor Double T, een independent, gekozen, net als Soulwax met Pias. Maar toen Double T failliet ging, kwam alles in handen van Sony en stonden we plots voor voldongen feiten. Het resultaat was dat we met alle nadelen die een major met zich kan meebrengen geconfronteerd werden: traagheid, logheid, en weinig of geen interesse in de artistieke kant."
"We zaten ondertussen ook al midden in de crisis van de platenindustrie en een aantal mensen die ook van Double T waren overgekomen — en waar we nog vertrouwen in hadden — werden ontslagen of vertrokken zelf opnieuw naar een independent, omdat ze niet voor een groot label wilden werken. En dan heb je natuurlijk het grote verschil met een independent: bij een major komen elke dag twintig singles uit. De promomensen moeten hun energie dus in twintig verschillende dingen steken. Wij hadden op dat vlak nog geluk dat we al een basis hadden door de eerste plaat, waardoor we wel airplay kregen, maar van het moment dat de platenfirma ziet dat het geen pan-Europese hit wordt, doen ze ook niets meer."

Goddeau: Heb je ooit dat artikel gelezen van Steve Albini over de major-labelplatendeals, waarin hij voorrekent hoe je je als beginnend groepje in de schulden werkt?
Du Pré: "Neen, maar zo werkt het inderdaad wel. Ook wij hebben bij Sony een aardig sommetje uitstaan, maar dat is ons zogezegd kwijtgescholden toen ze ons hebben laten gaan. Royalties zie je bij zo’n deal sowieso niet, en als die er al komen, gaan die de financiële put in. Je moet op andere manieren je geld verdienen: met optredens en auteursrechten. Erger vind ik dat Sony eigenaar blijft van die eerste twee platen: ze kunnen daar bijvoorbeeld een Best Of van uitbrengen tegen onze wil in, we worden er toch mee verbonden, net als Gorki met Virgin heeft meegemaakt."