 Goddeau: Ik heb al gemerkt dat de song "Transatlanticism" bij veel mensen iets losmaakt. Een vriendin van me had zelfs al voordien haar theorie over hoe elk mens een eiland is, en zie: dat nummer paste er wonderwel bij. Een beeld dat in de lucht hing?
Gibbard: "De laatste tijd schep ik er enorm veel plezier in om beelden te bedenken die niets met de realiteit te maken hebben. Ik liep al lang met het beeld rond van een grote uitgestrekte vlakte zonder water waar geen scheiding tussen mensen is, en waar uit het niets een grote regen plots voor afstand zou zorgen."
"Een oceaan is zo’n grote scheiding: je kunt er enkel over met een vliegtuig en dat is niet evident want erg duur. Huilende vrouwen op luchthavens: dat is één van de meest trieste dingen die ik ken. Omdat je heel goed weet wat er gebeurt: iemand vertrekt en het is voor lang. Met een vliegtuig vertrekken is iets speciaals voor de meeste mensen: ze hebben er voor gespaard, zwaar naar uitgekeken. En dat gevoel paste mooi bij dat beeld voor die song. Alle songs bleken bij afloop dat thema ’afstand’ te delen, maar zo is het niet bewust begonnen. We waren niet van plan een conceptplaat te maken." Goddeau: Bij het horen van de titel, Transatlanticism, dacht ik spontaan ’ah, ze willen de kloof die Bush sloeg terug wat dichten’.
Gibbard: "We zouden alles doen wat we kunnen om de vreselijke dingen die onze regering op dit moment doet goed te maken. Maar ik vrees dat we niet veel meer kunnen doen dan rockmuziek spelen. Het is zeker geen interpretatie die we in de titel legden. Het is zo’n wijdopen begrip dat het bijna niet uitmaakt wat het betekent." Goddeau: Waarom komen jullie nu pas naar Europa eigenlijk? Dit is al jullie vierde plaat!
Walla: "Omdat niemand er eerder voor wilde betalen."
Gibbard: "We zijn ook nooit erg agressief geweest in onze pogingen om naar hier te komen. We waren al twee keer in Engeland, één keer in Spanje maar we hebben gewoon ook nooit de tijd of de nood gehad om dat te doen. Het is pas sinds een jaar dat we weten hoe we dit moeten aanpakken. Maar nu zijn we er allemaal erg opgewonden over: alle bevriende bands komen altijd heel erg enthousiast terug van toeren op het Europese vasteland. Ze zeggen dat de mensen hier op een heel mooie manier van muziek genieten, dat je hier met respect wordt behandeld. Wat vooral in Engeland geen waar is. Noch in Spanje. Dus we zijn wel tevreden hier eens te toeren." Goddeau: Je vertrok naar de studio met vijfentwintig songs, las ik ook?
Gibbard: "Dat is overdreven: sommige waren erg slecht, soms waren het ook maar stukjes. Ik heb me de discipline opgelegd om veel meer te schrijven: vroeger liet ik het al eens hangen van ’ik voel het niet’, nu probeer ik door de week aan muziek te werken. En meestal is het niet goed — je kunt niet elke keer een homerun lopen — maar elke keer als je iets schrijft vind je wel iets: een stukje gitaar, een zin hier of daar,…. Een geweldige zin in een niet-zo-goeie song, daar kun je wel iets mee aan." Goddeau: Wat zijn dan de best songs: die wanneer je ’het voelt’ of die waaraan je gewoon gewerkt hebt van negen tot vijf?
Gibbard: "Geen idee. De beste songs op Transatlanticism zijn eigenlijk degene die ik niet zo goed vond. Ik wil maar zeggen: "Title & Registration" waren we op de demo’s aan het beluisteren en ik wilde doorspoelen omdat ik het maar niets vond, maar de anderen hielden me tegen: zij vonden het net wel goed. Het is ondertussen één van mijn favoriete songs geworden." Goddeau: En dan was er nog dit vreemde citaat van één van jullie: "Death Cab For Cutie is een militant analoge band."
Walla: "Dat waren we, al heb ik me nu toch het digitaal platform Radar aangeschaft. Maar ik blijf militant anti-Protools (een uitgebreid digitaal platform). Digital Design is een Evil Company met al hun plug-ins. Je kàn goeie dingen doen met Protools: alleen al het feit dat zoveel kids in hun slaapkamer dingen kunnen maken die ze anders niet zouden kunnen maken. Maar al die processing, dat je je systeem moet configureren en dat het almaar crasht en… je verliest dingen. Het laatste waar ik mee bezig wil zijn als ik de studio intrek om muziek te maken is een menu oproepen om mijn plug-in te kiezen. En uiteindelijk kun je altijd een crappy faser-pedaal en nog wat effecten combineren en met veel coolere geluiden voor de dag komen."
Gibbard: "Het leidt je energie af."
Walla: "Echt waar. Niet dat tape niet voor problemen zorgt: het is traag. Het is dus altijd één groot compromis."
23 februari 2004 |
