|
goddeau: Toch is er nog plaats voor humor: tijdens een Daytrotter-sessie vertelden jullie dat de a capella-intro’s eigenlijk als grap bedoeld waren. Wescott: ““White Winter Hymnal” was bedoeld om een beetje tongue-in-cheek te zijn en om mensen te doen lachen, maar uiteindelijk raakten mensen gehecht aan die melodie.” Tillman: “Ook “Sun It Rises” was oorspronkelijk een grap. Robin wilde met zijn familie en vrienden zingen. Iedereen was daar: vader, moeder, vrienden. Familie, nog steeds een moeilijk en kwetsbaar gegeven blijkbaar, is erg belangrijk voor deze groep. We zijn oprecht toegewijd aan onze familie, vrienden en mensen die we graag hebben. Dat is iets wat vaak doorschemert in onze nummers. Eigenlijk schrijven we gewoon over wat we kennen in plaats van personages te verzinnen.” Wescott: “Ik denk dat Robin in de liner notes van het album iets schreef in de stijl van: “Familie is voor eeuwig, laat ze je niet ontglippen.” goddeau: Jullie gebruiken metaforen om dat uit te drukken? Tillman: “Inderdaad. Veel journalisten stellen ons vragen over onze relatie met de natuur, omdat we vaak over natuurelementen of landschappen zingen. Maar eigenlijk gaat het daar niet direct over. We zingen zelden letterlijk over de dingen. Wanneer we het hebben over the swirling ball of gas in the sky, neem je dat best niet al te serieus. Opnieuw gaat het hier over elementen waarmee iedereen wel op de één of andere manier een verbondenheid voelt. Mensen zingen al jaren over de natuur.” goddeau: Ter inleiding van jullie album drukten jullie een stuk tekst af van Thomas Jefferson, gedateerd in 2008. Ook dit lijkt op geknoei met de tijdlijn. Wescott: “Robin schreef dat. Hij gaf er een humoristische draai aan en ondertekende met Jefferson.” Tillman: “Hij heeft een tijdlang als copywriter gewerkt. Ik denk dat hij van die ervaring gebruik maakte.” Wescott: “(giert) Jefferson was een deïst. Ik weet niet of Robin dat zo bedoelde, maar als deïst geloofde Jefferson dat natuur de enige openbaring is van de identiteit van God. We zijn eigenlijk vrij atheïstisch, maar het is een interessant idee dat de natuur het enige is wat we hebben om eventueel de identiteit van God te ontdekken.” goddeau: Hij schrijft daarin dat muziek het enige is dat niet vergankelijk is. Tillman: “Dat lijkt me evident. Er zijn meer stukken muziek die ik nooit zal horen dan omgekeerd. Muziek is misschien de beste manier om transcendentie te benaderen. Als vijf mannen samenkomen om muziek te maken, wordt het meer dan de som van onze afzonderlijke delen. Je creëert iets dat leven heeft buiten jezelf. Uiteindelijk worden je persoonlijkheid en je identiteit bijkomstig ten opzichte van de muziek die een onafhankelijk deel wordt van jezelf.” goddeau: Hoe zijn jullie eigenlijk samengekomen? Wescott: “Robin en ik zaten samen op de middelbare school. We waren vrienden sinds de eerste dag dat we elkaar ontmoetten, of toch bijna. We speelden samen muziek en we hadden de onuitgesproken wens ooit samen in een groep te zitten, hoewel we dat nooit serieus namen tot mensen interesse toonden. Op de één of andere manier is het geworden zoals het nu is, door via-via muzikanten aan te spreken die we kenden.” Tillman: “Seattle is een kleine stad. Als ik op het podium sta met deze gasten, sta ik er telkens weer van versteld dat we elkaar gevonden hebben. Ik bekijk de andere mannen van de band als de beste muzikanten die ik ooit gekend heb, met Robin als meest inspirerende frontman. Ik zit pas in de band (Tillman is een singer-songwriter die pas sinds april 2008 lid is van Fleet Foxes), dus ik ben in de eerste plaats fan. Ik had een beetje dezelfde reactie ten opzichte van de groep als jij nu. Als fan kon ik simpelweg zeggen dat dit een geweldige groep is om één of andere metafysische reden die ik niet verder hoefde uit te leggen. Het is interessant om nu in de tegenovergestelde positie te zitten. De Amerikaanse filosoof William James zei ooit over metafysische ervaringen: “hoe meer je er over spreekt, hoe minder waarde het voor je krijgt”. Ik denk dat we graag een deel van het mysterie behouden, dat we eerder onze schouders ophalen en antwoorden dat het werkt, maar dat we niet zeker weten waarom.”
9 juli 2008 |
|