WERCHTER 2008: dEUS, zondag 6 juli, Main Stage

Tom Barman had er goesting in en liet dat weten met de gevleugelde woorden "Werchter, we zijn toch nog nie moe hé?!" Moe was Werchter nog niet echt, maar helemaal uitgeslapen, fris en monter leek de mensenmassa tijdens het allerlaatste optreden op het hoofdpodium toch ook niet meer. Hoewel dEUS een indrukwekkend concert van internationale klasse weggaf, zou het duren tot het laatste bisnummer "Suds & Soda" voor de massa eensgezind uit zijn dak ging.

Nochtans was wat ervoor kwam minstens even goed. "Slow" trapte het concert af in stijl. Zonder de backing vocals van The Knife-zangeres Karin Dreijer moet het nummer sowieso aan kracht inboeten, maar het moet gezegd: drummer Stephane Misseghers zette een verdienstelijke Dreijer neer. Het daaropvolgende "Oh Your God", waarin Barman als een bezeten domino tekeerging, verwees dan weer heel nadrukkelijk naar de performance van Grinderman eerder die dag en moest er allerminst voor onderdoen. De toon van het optreden was meteen gezet.

Wat volgde was een strakke set met de nadruk op de songs van Vantage Point (we onthouden vooral de rockers "Is A Robot" en "Favourite Game" waarop het fijn, dixit Barman, "een shakeske placeren" was) en veelgeprezen ouder werk als "Roses" en "Nothing Really Ends". Knaller "Theme From Turnpike" is al sinds jaar en dag een vaste waarde tijdens dEUS-concerten en sinds Mauro erbij is, heeft het nummer zowaar nog aan intensiteit gewonnen. De aanwezigheid van Mauro doet ook klassiekers als "Fell Of The Floor Man" en "Instant Street" duidelijk veel deugd. De pijnlijke herinneringen aan de zwakke uitvoering van dat laatste nummer op Pukkelpop 2004, toen nog met Craig Ward en Danny Mommens, zijn bij deze finaal uitgewist.

Geen slechte punten? Toch wel: het aangekondigde kinderkoortje tijdens eerste bis "Popular Culture" was niet groot genoeg om tot zijn recht te komen op het grote hoofdpodium. En dat de ongetwijfeld zeer lieve kindertjes daarna onder lichte druk weer het podium werden opgeduwd om loos te gaan op slotsong "Suds & Soda" was al helemaal onnodig en zelfs lichtjes cheesy. Maar wie heeft het opgemerkt? Weinigen wellicht, want "Suds & Soda" had de festivalwei ondertussen al omgetoverd in een veel te krappe, bezwete fuifzaal ergens te lande. Ambiance! Vuurwerk!

Hoewel velen de prestatie van dEUS zondagnacht zelfs nog voor de show aanving waarschijnlijk reeds als groots beschouwden, kunnen we niet ontkennen dat "Antwerp’s greatest band" voor een concert op wereldniveau zorgde. We moeten Barman gelijk geven en erkennen dat dEUS is uitgegroeid tot een band die het waard is om een groot festival met internationaal aanzien af te sluiten. Succes ermee, Tommie.